Αποκλειστικό! Προπαγάνδα για τις εκλογές από "ανεξάρτητη" ιστοσελίδα

Την πρώτη στιγμή μας φάνηκε καλή αποκάλυψη από την εν λόγο σελίδα - μπλοκ. Έπειτα προβληματιστήκαμε και στο τέλος ανακαλύψαμε ότι πρόκειται για την μεγαλύτερη προπαγάνδα που διαφάνηκε στα χρονικά των μπλοκς.
Ο λόγος για την νέα σελίδα http://www.mavroprovato.com/. Μια σελίδα που φαίνεται να "ανάλαβε" την ενημέρωση κυρίως στα πολιτικά.

Ενημερωμένη επί καθημερινής βάσεως φαίνεται να υπόσχεται στον αναγνώστη κάθε μέρα νέα, εν σχέση με καυτά θέματα. Στην συγκεκριμένη μας περίπτωση είναι τα καυτά θέματα των εκλογών συνήθως που θέλουν την σελίδα να πρωταγωνιστεί.
Αν κάποιος δει λίγο την σελίδα θα δει κάπως αντικειμενικές απόψεις για το κάθε κόμμα. Παρόλα ταύτα η συγκεκριμένη σελίδα "αθόρυβα" καταφέρνει να περάσει αυτό που θέλει μέσω των "κτυπημάτων" που κάνει σε κόμματα της επιλογής του.
Στην συγκεκριμένη φάση το ΕυρωΚο "δεν άρεσε" στην συγκεκριμένη σελίδα και έτσι ανενόχλητοι κτυπούν μέσω πρωτοκλασάτης προπαγάνδας. Πραγματικά μας εντυπωσίασε όταν πιάσαμε τους εαυτούς μας επ αυτόφωρους να πιστέψουν μια είδηση η οποία απέχει κατά πολύ από την πραγματικότητα. Έπειτα μελετώντας πιο συγκεκριμένα καταλάβαμε ότι η συγκεκριμένη δημοσίευση ήταν πραγματικά απάτη!

Εδώ είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι το μπλοκ μας καμία σχέση δεν έχει ή στηρίζει οποιοδήποτε κόμμα, οι ιδέες του μπλοκ είναι καθαρά υπερκομματικές. Απλά μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός και θεωρήσαμε εξαιρετικά αναγκαίο για την κοινή γνώμη, για την σωστή διαμόρφωση της άποψης να επέμβουμε με αυτό τον τρόπο. Εξάλλου είναι γνωστές οι θέσεις μας για την απέχθειας οποιαδήποτε μορφής προπαγάνδας και ψέματος ειδικά όσον αφορά το κυπριακό.
Συνεχίζοντας, παρατηρήσαμε ότι στο δημοσίευμα της εν λόγο ιστοσελίδας στις 17 Απριλίου υπήρξε μια παραβίαση της πραγματικότητας και της αλήθειας. Πιο συγκεκριμένα ανοίξαμε την συγκεκριμένη συνέντευξη του εν λόγο πολιτικού προσώπου, την συνέντευξη εξάλλου που επικαλείται το εν λόγο άρθρο, και παρατηρήσαμε ότι ο εν λόγο πολιτικός είχε αντίθετες απόψεις στο θέμα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Μάλιστα έλεγε και στην δημοσιογράφο "Πείτε μου ένα λόγο για να στηρίξω την ΔΔΟ"(!!!). Παρόλα ταύτα αν διαβάσει κανείς τον εν λόγο δημοσίευμα θα αντιληφθεί ότι πόρο απέχει από την πραγματικότητα το εν λόγο άρθρο.
Πιο συγκεκριμένα αναφέρει ακριβώς τα αντίθετα γεγονότα απ' ότι ειπώθηκαν στην συνέντευξη και μάλιστα "βρίσκει" και ρήξη στο ίδιο κόμμα η οποία ακριβώς δεν υπάρχει!
Μεταξύ άλλων αναφέρει: "Εμμέσως πλην σαφώς τάχθηκε υπέρ της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι δεν τον ενδιαφέρει το όνομα που θα πλαισιώνει τη λύση αλλά το περιεχόμενο. "
Στην συνέντευξη του αναφέρει: "(..)Τι είδαμε από τη ΔΔΟ διαχρονικά; Πρώτον, η μονή υπαρκτή (κατ’ αναλογίαν του υπαρκτού σοσιαλισμού) πρόταση ΔΔΟ ήταν το σχέδιο Ανάν. Δεύτερον, η απειλή για υπαρκτή πρόταση στη βάση της ΔΔΟ και με στόχο τη ΔΔΟ είναι αυτά που συζητά ο κ. Χριστόφιας στο τραπέζι των συνομιλιών, που συνοδεύονται από εκ περιτροπής προεδρία, παραμονή εποίκων και -άκουσον, άκουσον- οι περιουσίες των προσφύγων
να γίνουν μετοχές. Εν πάση περιπτώσει, υπάρχει
κάποιος που δεν καταλαβαίνει ότι η ΔΔΟ δεν μπορεί να αποτελέσει βάση, όπως ισχυρίζεται ο Πρόεδρος Χριστόφιας, όταν ο
ίδιος λέει πως διαφορετικά την ερμηνεύουν οι Τούρκοι και διαφορετικά ο ίδιος; (..)"
Είναι επικίνδυνο μια σελίδα η οποία αυτοεπικαλείται ως πρωτοπόρα στην πολιτική (που αν δεν κάνω λάθος εμφανίστηκε πρόσφατα) να κάνει τέτοιου είδους προπαγάνδα για οποιοδήποτε πολιτικό πρόσωπο ή κόμμα. Αυτό πιστεύουμε έχει να κάνει άμεσα και με τις απόψεις της σελίδας.
Ειδικότερα, αρχίζουμε και υποψιαζόμαστε το γεγονός η σελίδα να θέλει να πετύχει κάτι εν όψει εκλογών, δηλαδή ότι έχει συμφέροντα να παίζονται πίσω από την σελίδα "μαύρο πρόβατο".
Αλλιώς δεν εξηγούνται τα δημοσιεύματα ενάντια σε συγκεκριμένο κόμμα μάλιστα με τεκμήρια αναληθή!
Καταδικάζουμε κάθε μορφής προπαγάνδας ειδικά μέσω δημοφιλών ιστοσελίδων που μπορούν να διαμορφώσουν κοινή γνώμη και ελπίζουμε να μην συνεχίσουν τα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν.
Τέλος για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι παρουσιάζουμε ποιο κάτω την εφημερίδα για την κατεβάσετε και να συγκρίνετε με το εν λόγο άρθρο το οποίο είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι γίνεται πολλή αναφορά μέσω σχολιασμών στην εν λόγο ιστοσελίδα.

Το άρθρο.
Η εφημερίδα (συνέντευξη στην σελίδα 24-25)

Άλλο πολυσυζητημένο δημοσίευμα

Απάντηση στο άρθρο του κου Κυριάκου Τζιαπάζη "κε Χριστόφια: επανέφερε τον κυπριακό εθνικό ύμνο. Μπορείς; "

Ο εθνικιστικός στρατός κατά τον κο αρθρογράφο της Εθνικής Φρουράς

Διαβάζοντας με προσοχή το άρθρο του κου Τζιαπάζη δεν θα μπορούσαμε να μείνουμε σιωπηλοί σε αυτήν την πρόκληση που ο ίδιος προωθεί. Τον νέον διχασμό που προσπαθούν κάποιοι να σπείρουν μεταξύ των Ελλήνων της Κύπρου.
Σε αυτήν την απάντηση σκοπεύουμε να απαντήσουμε στο εν λόγο άρθρο γιατί ο αφελληνισμός της Κύπρου που προωθούν κάποιοι κύκλοι φτάνει σε επικίνδυνες διαστάσεις.
Οι γενικοποιήσεις, η παραγνώριση της ιστορίας και των γεγονότων κάνουν το εν λόγο άρθρο να ξεφεύγει εκτός πραγματικότητας και νομίζω ο αρθρογράφος μας δίνει τον λόγο να απαντήσουμε γιατί το να είσαι Έλληνας δεν είναι ντροπή. Είναι πραγματικότητα ρεαλισμός.
ο κος Τζιαπάζης στηριζόμενος στην ιδεολογική του άποψη περί "επεκτατική πολιτική των ελληνοκυπρίων" προσπαθεί με αυτό το άρθρο να προκαλέσει τον κο Χριστόφια να αλλάξει τον Εθνικό ύμνο της Κύπρου και να επαναφέρει δήθεν τον "πραγματικό ύμνο" της κυπριακής δημοκρατίας.
Θα έχουμε την ευκαιρία μέσω αυτού του άρθρου να αναφέρουμε κύρια ανιστόρητα σημεία τα οποία θα απαντούν σε κάποια από αυτά που αναφέρει το άρθρο για αποκατάσταση της αλήθειας.
"Η αλλαγή εθνικού ύμνου θα σήμαινε αποφασιστικότητα, επιθυμία επίλυσης του προβλήματος το ταχύτερο δυνατόν." Γενικότερα εδώ μας αναφέρει ότι το να αλλάξουμε ύμνον θα φέρει λύση στο κυπριακό. Λύση που για τον ίδιο τον αρθρογράφο είναι η ρατσιστική, μισαλλόδοξη Διζωνική Ομοσπονδία. Έτσι σιγά-σιγά να αλλάξουμε τον ύμνο μας και να προωθήσουμε πιο έμπρακτα την νεοκυπριακή συνείδηση για τα ξεχάσουμε όλα και να μπορούμε να ζήσουμε με τους Τ/κ. Δεν ξέρω από που βγαίνει αυτό το συμπέρασμα, είναι άκυρο κατ΄εμένα και εξηγώ.
Το 1950 όταν και Τ/κ υπέγραψαν Ένωση τότε μόνο την σημαία της μάνας Ελλάδας είχαμε και τον ύμνο τον Εθνικό και μια χαρά ήμασταν. Γιατί δεν τσακωνόμασταν τότε; Γιατί οι Τ/κ τότε μιλούσαν και ελληνικά; Τελικά είναι η αλλαγή του Εθνικού ύμνου της Κύπρου που θα μας φέρει σε λύση (όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας) ή θα ενισχύσει τον αφελληνισμό της Κύπρου που προσπαθούν να προωθήσουν κάποιοι κύκλοι; Και αυτό δεν είναι ουτοπία δεν βλέπουμε φαντάσματα αλλά η πρόφαση της λύσης σε αυτά τα ζητήματα είναι εντελώς άκυρη και αναζητά προφάσεις. Από που ως που ένας λαός αλλάζει εθνικό ύμνο για να βρεί "λύση"; -που λύση αυτοί οι κύκλοι την εννοούν την παράλυση της Δ.Δ. Ομοσπονδίας-. Τι είναι αυτή η νέα μόδα; Το Έθνος δεν είναι άποψη είναι πραγματικότητα, είναι μοίρα είναι αυτό που είμαστε.
"Η αλλαγή θα άνοιγε νέους δρόμους επικοινωνίας με την άλλη κοινότητα, θα ήταν μια απόδειξη της πλήρους απεξάρτησης από τα εθνικιστικά οράματα που καθιέρωσε ο Μακάριος μετά την αποχώρηση των τουρκοκυπρίων από τα όργανα της Κυπριακής Δημοκρατίας." Αυτό ακόμα πιο ξεκάθαρα δείχνει την πρόθεση του αρθρογράφου να προωθήσει αυτό που θέλει να πει βάζοντας στην μέση "την επικοινωνία με τους Τ/κ". Όταν και πάλι το 1940 πολεμούσαμε με αυτούς τους ανθρώπους για την Λευτεριά της Ελλάδας και την Ένωση, όταν και οι ίδιοι πίστεψαν τους Άγγλους για συμμετοχή στον στρατό των συμμάχων για την απόκτηση της Ελευθερίας-Ένωσης.
"Η καθιέρωση του ελληνικού εθνικού ύμνου είναι μια καθαρά εθνικιστική πράξη, στην οποία προχώρησε ο Μακάριος για να επιβεβαιώσει την «ελληνικότητα» της Κύπρου."
Αναφέρει την ελληνικότητα εντός εισαγωγικών εδώ ο αρθρογράφος μήπως και τον πούμε ακραίο. Η Κύπρος ήταν είναι και θα είναι ελληνική που να "φακκάς κουντρουμπέλλες" κε Τζιαπάζη όπως λέει και μια ωραία αφίσα του Μετώπου Η.Β.
Και αυτό δεν είναι σύνθημα αλλά τέτοιου είδους αρθρογράφοι που τολμούν να μιλούν για τέτοια λεπτά θέματα θα έπρεπε να έχουν γνώση λίγης ιστορίας της Κύπρου.
"Ἡ πατρίς μου, ἀδελφοί, εἶναι ἡ Κύπρος, καί αὐτή νῆσος τῆς Ἑλλάδος.(..)" " Αὐτά ἔγραφε μεταξύ ἄλλων στίς 3 Ἰουλίου 1821 ὁ Κύπριος ἀγωνιστής Κυπριανός Θησεύς ἀπευθυνόμενος πρός τούς δημογέροντες τῆς ἐπαναστατημένης Ὕδρας καί πρός τόν Δημήτριο Ὑψηλάντη. " Θα ήταν καλά να διαβάσουμε ότι οι Κύπριοι πάντα ήταν κοντά στους υπόλοιπους Έλληνες για εθνική απελευθέρωση. Θεωρούσαν την πατρίδα τους την Κύπρο ίδια με την υπόλοιπη Ελλάδα γι αυτό και πήγαιναν εθελοντές στον μητροπολιτικό ελληνισμό γιατί πίστευαν ότι απ' εκεί ξεκινά και η λευτεριά της ιδιαίτερης μας πατρίδας την Κύπρο. Γιατί τώρα θέλετε να μας αφαιρέσετε τον Εθνικό μας ύμνο; Γιατί υπάρχουν και οι Τ/κ; Δηλαδή σε αυτόν τον τόπο δεν έχουμε δημοκρατία; Ποια είναι η πλειοψηφία αυτού του κράτους; Ή μήπως δεν σεβόμαστε την διαφορετικότητα; Ο ελληνικός πολιτισμός τον οποίο πρέπει να έχουμε ως Έλληνες από μόνος του σέβεται την διαφορετικότητα και εσείς επειδή όπου ακούτε ελληνισμός το συνενώνετε με το φασισμός θέλετε να αφαιρέσετε οτιδήποτε ελληνικό μας έμεινε.
Συνεχίζοντας: "Αλλά τίθεται το ερώτημα: ποια Κυπριακή Δημοκρατία; Η ελληνοκυπριακή με τον ελληνικό εθνικό ύμνο και τα συναφή ελληνικά κρατικά σύμβολα ή η δικοινοτική του 1960;" Μας πήραν το δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης Ένωσης το 1960 οι Άγγλοι και μέσω αυτού προώθησαν την διχοτόμηση (ας μην το ξεχνάμε κε Τζιαπάζη), έκαναν πιο έντονη την πόλωση των δύο κοινοτήτων, μας κατέστρεψαν ως λαό και ως οντότητα και τώρα θα έρθουμε να καταργούμε ότι βλέπουμε ελληνικό ; Δηλαδή που πάμε ως λαός; Αναφέρει ο αρθρογράφος για την δικοινοτική του '60; Την ποθεί τόσο πολύ όπως φαίνεται αυτή η λεγόμενη "Ανεξαρτησία" που έδωσε επεμβατικά δικαιώματα στους Τούρκους, που τους έβαλε πλέον στο "παιχνίδι" που μέσω αυτού του συντάγματος σύμπραξης "μεγάλων" δυνάμεων επήλθε η πόλωση και έπειτα η εισβολή. Είναι τόσο εύκολο λοιπόν να ξεχνάμε;
"Ο εθνικός ύμνος όμως της Κυπριακής Δημοκρατίας που καθιέρωσε ο Μακάριος και δεν κατάργησε ο κ. Χριστόφιας, εκπροσωπεί τους τουρκοκύπριους; Εκπροσωπεί του Μαρωνίτες, τους Λατίνους και τους Αρμενίους; Ο Κύπριος Πρόεδρος χρησιμοποιεί στις επίσημες επισκέψεις του σε ξένα κράτη ένα εθνικό ύμνο που δεν εκπροσωπεί την Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ ορκίστηκε πίστη και σεβασμό στο σύνταγμα και τους νόμους της." Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος κακά έκανε και βρήκε έναν ύμνο και κόλλησε του κράτους. Αν θα θέλαμε να μείνουμε κράτος τουλάχιστον θα ήταν δημοκρατικό (αφού ο αρθρογράφος φέρνει και πρόφαση την δημοκρατία) να γίνει ένα δημοψήφισμα στο οποίο ο λαός σύσσωμος θα αποφάσιζε τον ύμνο του ΔΙΚΟΥ του κράτους. Δεν θα ήταν καλή και δημοκρατική ιδέα κε Τζιαπάζη; Πάντως εγώ θα την δεχόμουν με χαρά.
"Δεν είναι δυνατόν αυτός ο τόπος να επιβιώσει, όταν η νομιμοφροσύνη και η αφοσίωση των Κυπρίων βρίσκεται αλλού, έξω από την Κύπρο. " Ο τόπος επιβιώνει πάντα θα επιβιώνει το θέμα δεν είναι ο τόπος μόνο είναι ο Λαός! Ο λαός να επιβιώσει και ο τόπος στον οποίο κατοικεί. Όμως δυστυχώς ο τόπος του λαού δεν επιβιώνει με την τουρκική κατοχή, δεν επιβιώνει με το να ξεχάσουμε την ελληνικότητα του. Επιβιώνει με το να την θυμόμαστε και να αγωνιζόμαστε γι αυτόν. "Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας" Αυτό το είπε ο Πετράκης Γιάλλουρος ο λεβέντης νέος που ξεψύχησε και λίγο πριν ξεψυχήσει η τελευταία του φράση ήταν "Ζήτω η Ένωσις". Αυτοί ήταν οι αγωνιστές για αυτούς οφείλουμε ότι έχουμε τώρα όση ελευθερία μας έμεινε σήμερα. Είναι τόσο εύκολο να το ξεχάσουμε;
Συνεχίζοντας, η αφοσίωση των Κυπρίων αν με ρωτάτε πρέπει να βρίσκεται και στην Κύπρο και έξω από την Κύπρο! Είναι λογικό! Τι ξαφνικά δεν μας νοιάζει για τους άλλους λαούς; Δεν μας νοιάζει για την καταπίεση γενικά του κόσμου από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις; Δεν μας νοιάζει για τον αδελφό λαό της Ελλάδας; Ξαφνικά ξεχάσαμε τα αδέλφια μας και ισοπεδώνουμε τα πάντα;
"Είναι γεγονός, ότι μέχρι σήμερα ο κ. Δ. Χριστόφιας δεν άγγιξε κανένα από τα κάστρα που ανοικοδόμησε ο εθνικισμός εδώ και δεκαετίες." Για κάστρα μιλούμε για εθνικισμούς που ανοικοδόμησαν τόσα χρόνια; Εδώ τώρα ποιος βλέπει φαντάσματα; Όταν εμείς οι ίδιοι συμβιβαζόμαστε, οι κυβερνήσεις, με διχοτομικές λύσεις όταν διεκδικούμε το άδικο για τον τόπο μας γινόμαστε εθνικιστές; Ο Χριστόφιας είναι εθνικιστής; Δεν καταλαβαίνω τι έκαναν οι εθνικιστικές κυβερνήσεις επί δεκαετίες.
"(..)ας περιθωριοποιήσουν την «εθνική τους ταυτότητα» που είναι κατάλοιπο του αλυτρωτισμού και ας προχωρήσουν με σταθερά βήματα προς το μέλλον."
Τώρα πλέον οι μάσκες πέφτουν δεν μπορώ να καταλάβω τι κόλλημα έχει αυτός ο κύριος με την εθνική ταυτότητα! Σε μια εποχή του μέλλοντος που η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί τον σεβασμό της διαφορετικότητας κάποιοι άνθρωποι συνεχίζουν να πολεμούν την εθνική ταυτότητα! Αν είναι ποτέ δυνατόν! Με την περιθωριοποίηση της Εθνικής μας ταυτότητας μάλλον πίσω θα πάμε και όχι μπροστά. Το αν θα πάμε μπροστά το δείχνουν οι ήρωες μας που με τους αγώνες τους κατάφεραν ότι κατάφεραν. Τώρα τι ζόρι τραβούν κάποιοι με τις "εθνικές ταυτότητες" δεν μπορώ να καταλάβω.
"Θα βοηθούσε σε μεγάλο βαθμό τις δυνάμεις των τουρκοκυπρίων που αγωνίζονται κάτω από αντίξοες συνθήκες για την επανένωση του κράτους, στη βάση της δικοινοτικής ομοσπονδίας και της πολιτικής ισότητας. "
Υποστηρικτής της Ρατσιστικής Διζωνικής ομοσπονδίας ο αρθρογράφος αυτής της ομοσπονδίας που ΕΜΠΡΑΧΤΑ διαχωρίζει τον λαό με δύο ζώνες. Αυτό θα έπρεπε να τον προβληματίσει και όχι ο Εθνικός ύμνος.
Θα έπρεπε ο κύριος να μας υποδείξει ποιες είναι αυτές οι "δυνάμεις των Τ/κ"; Αν είναι με αυτές τις δυνάμεις των Τ/κ οι οποίοι συνεργάζονται και διεκδικούν την Διζωνική Διχοτόμηση να μας λείπει!
"Εξάλλου, αυτοί που θα αντιδράσουν, είναι αυτοί που ντύνονται στα μαύρα και ροπαλοφορούν στους δρόμους, είναι οι Χρυσαυγίτες και οι ακραίοι εθνικιστές, είναι αυτοί που ονειρεύονται ένα καθαρά ελληνοκυπριακό κράτος, είναι οι υποστηρικτές τις διχοτόμησης. Αν μ’ αυτούς θα πρέπει να συμβιβαστεί η ηγεσία της αριστεράς, τότε αυτός ο τόπος δεν έχει καμιά προοπτική επιβίωσης." Και εδώ και πάλι φαντάσματα διερωτώμαι αυτοί οι άνθρωποι που ζουν; Δηλαδή που είδαν τους Χρυσαυγήτες στην Κύπρο; Πότε κατέβηκαν στους δρόμους κινήματα με το όνομα "Χρυσή Αυγή"; Παρόμοια κινήματα υπάρχουν σίγουρα στην Κύπρο. Αλλά τελικά γιατί μιλούν σαμπώς και ζούμε σε άλλα έτη; Δηλαδή όταν το ΑΚΕΛ άλλαξε όνομα από Κ.Κ.Κ εμείς θα έπρεπε να το λέμε Κ.Κ.Κ; Τελικά ποιος είναι εκτός πραγματικότητας; Το αν το ΑΚΕΛ είναι ηγεσία της αριστεράς δεν ξέρω. Οτιδήποτε άλλο μπορεί να είναι εκτός από αριστεροί αυτοί σίγουρα! Εξάλλου είδαμε τι έκανε αυτή η κυβέρνηση στον λαό μέχρι σήμερα αυξάνει τιμές σε προϊόντα φάρμακα κ.ο.κ. Ωραίοι αριστεροί! Όλος ο λαός θα αντιδράσει, ο λαός ο οποίος αντέδρασε και με εκείνο το έκτρωμα του 2004. Δεν είναι ακραίο να ξέρεις ότι έχεις τον ύμνο σου, ο ύμνος του κράτους σου να είναι ο ύμνος σου. Εξάλλου πλειοψηφία στο νησί ποιος είναι; Ήδη το ξεχάσαμε κι αυτό.
Θα μπορούσαμε να σχολιάζαμε όλο το άρθρο αλλά θα ήταν χρονοβόρο και ίσως βαρετό για τον αναγνώστη. Θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι η μαζική απενεχοποίηση της Τουρκίας και η ενοχοποίηση εμάς των Ελλήνων (βλέπε "είμαστε μια Ε/κ κυπριακή Δημοκρατία") πλέον προχωρεί και αν κάποιος δεν γνωρίζει την ιστορία του πιθανός να πειστεί από αυτούς.
Τέλος αφιερώνουμε ένα στίχο που είπε ένας κομμουνιστής, κατά τον κο Τζιαπάζη εθνικιστής, (πρέπει ποιος ξέρει τελικά τι είναι εθνικισμός με αυτά που αναφέρθηκαν, στο εν λόγο άρθρο) σε όλους αυτούς που προσπαθούν με νύχια και με δόντια με κάθε "αφορμή" να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι πρέπει να παραγνωρίσουμε την ελληνικότητα μας για να βρούμε "λύση":
«Βαδίζω με την σκέψη στην Κύπρο (...) Για την αρμονική διαβίωση των δύο κοινοτήτων, για την αδέσμευτη Ανεξαρτησία - Αυτοδιάθεση - Ένωση. Αρνούμαι κάθε έννοια διχοτόμησης, κάθε παζάρεμα για "ανταλλάγματα", κάθε σκέψη για ομόσπονδο κράτος» Γιάννης Ρίτσος
Αυτός τι ήταν τελικά συγχυσμένος κουμουνιστής με ακραίο χαρακτήρα δεν ήξερε τι του γινόταν;;;

Aφιερωμένο στους συναγωνιστές που άφησαν τον αγώνα.

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου πατριώτη, ούτε περήφανο, ούτε εθνικιστή, ούτε εθνιστή ούτε τίποτα από όλες αυτές τις κατηγορίες. Θεωρώ τον εαυτό μου ένα άνθρωπο που όσο μπορεί προσπαθεί να εκτελέσει το χρέος του προς την οικογένεια του, την πατρίδα του και για όσα αγωνίζεται καθημερινά.

Θέλω να αναφερθώ σ’ όλους τους συναγωνιστές που για κάποιο λόγο, σε κάποια στιγμή της πορείας τους άφησαν τον αγώνα. Ένα αγώνα που αυτή οριοθέτησαν, ονειρεύτηκαν και πάλεψαν με μόνο όπλο την πίστη τους στον υπέρτατο στόχο. Την ελευθερία. Ίσως ο λόγος που γράφω το εν λόγω κείμενο είναι για να πείσω τον εαυτό μου πως δεν πρέπει να αφήσω και εγώ τον αγώνα μου. Όσο προσωπικός και μικρός και αν είναι, αποτελεί ένα λιθαράκι στο τεράστιο σύνολο.

Τι είναι η πατρίδα; Μπορούμε να την παρομοιάσουμε πλήρως με την οικογένεια μας. Το σπίτι μας είναι η πατρίδα μας. Ο χώρος στον οποίο ζούμε και είμαστε ευγνώμονες για αυτόν. Τον αγαπάμε, τον συντηρούμε και είμαστε ευτυχισμένη για αυτό όσο μεγάλος ή μικρός και αν είναι. Στο σπίτι μας μένει μαζί μας η οικογένεια μας. Και αυτή την αγαπάμε όσο και αν μας έχεις στεναχωρήσει, όσο και αν δεν είναι τέλεια. Την οικογένεια μπορούμε να την παρομοιάσουμε με τους συμπατριώτες μας. Είναι αυτή που μένουν μαζί μας στην «πατρίδα» μας και την αγαπούν όσο και εμείς. Φυσικά πάντοτε κάποιο μέλος της οικογένειας ίσως να παραστρατήσει. Αλλά η πατρίδα – το σπίτι θα είναι ο παντοτινός προορισμός.

Είμαστε πάντοτε έτοιμoι να υπερασπιστούμε το σπίτι μας και την οικογένεια μας. Πάντοτε είμαστε βράχοι μπροστά σε οτιδήποτε πάει να την βλάψει. Αλλά και πάντοτε το σπίτι μας είναι ανοιχτό και φιλόξενο για όποιο το έχει ανάγκη. Αρκεί να σέβεται το χώρο που θα το φιλοξενήσει για λίγο καιρό μέχρι να μπορέσει να ξεκινήσει και αυτός τη πορεία του για το δικό του προορισμό.

Ίσως να είναι άτοπη η συσχέτιση και λανθασμένη. Όμως ας αναλογιστούμε για μισό λεπτό. Θα αφήναμε ποτέ το σπίτι μας να πέσει; Θα αφήναμε ποτέ να πειράξουν την οικογένεια μας; Θα επιτρέπαμε σε κάποιον να αμαυρώσει την τιμή και την αξιοπρέπεια μας; Θα σταματούσαμε ποτέ να αγαπάμε και να συντηρούμε το χώρο που μας γέννησε;; Όχι γιατί είναι ο χώρος που ζούμε. Και αν δεν είμαστε σωστή απέναντι του δεν θα είναι ούτε και αυτός – λόγο αμέλειας!

Σ’ όσους έχουν αφήσει τον αγώνα ( μέσα σ’ αυτούς ίσως και εγώ ), γιατί; Η πατρίδα είναι το σπίτι μας, είναι η Ιθάκη του καθενως από εμάς. Η ελευθερία είναι η αρχή που κάνει την πατρίδα μας και τους εαυτούς μας ολοκληρωμένους. Χωρις αυτήν ούτε το σπίτι θα υπάρχει ούτε και εμείς.

Ο δρόμος είναι δύσκολος. Η μοίρα και ο Θεός επέλεξαν να τον κάνουν έτσι για να μας προστατέψουν και εμάς και το «σπίτι» μας. Γιατί θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να το υπερασπιστούμε ανά πάσα στιγμή. Όμως τι αξία έχει η υποταγή μας και σιωπή μας; Τι αξία έχει η μετατροπεί μας σε αριθμούς και κωδικούς; Καμία γιατί απλά μηδενίζει την προσωπική και εθνική μας υπόστασης μετατρέποντας μας σε κωδικούς 1 και 0.

Πάντα το «σπίτι» θα μας περιμένει όλους. Γιατί χωρίς εμάς είναι καταδικασμένο. Γιατί ο τόπος εν τα πλάσματα...

Θα τα πούμε ξανά στους δρόμους, στις συγκεντρώσεις, στην καθημερινότητα μας,

Χριστός Γεννάται Δοξάσατε!

«Χριστός γεννάται δοξάσατε. Χριστός εξ ουρανών' απαντήσατε. Χριστός επί γης' υψώθητε. Άσατε τω Κυρίω πάσα ή γη, και εν ευφροσύνη, ανυμνήσατε λαοί' ότι δεδόξασται»

25 Δεκεμβρίου σήμερα και γιορτάζουμε την γέννηση του Χριστού μας. Ο Χριστός ο οποίος αν και θεάνθρωπος γεννήθηκε ταπεινά, φτωχά σε μια φάτνη που τα μουλάρια και τα γαϊδούρια ζέσταιναν τον θεάνθρωπο Χριστό.
Αυτό στέλνει πολλά μηνύματα προς όλον τον κόσμο. Αλλά ειδικότερα στέλνει μηνύματα προς τους Χριστιανούς και προς τους ηγέτες της εκκλησιάς μας που όπως όλα σήμερα νοσούν νοσεί και η εκκλησία μας όχι η εκκλησία του Χριστού εννοώντας τους θεσμούς αλλά νοσεί η ηγεσία.
Σκοπός μου δεν είναι, Χριστουγενιάτικα, να κατηγορήσω την εκκλησιαστική ηγεσία αλλά πάντα θα ήταν καλό να κάνουμε και μια αυτοκριτική. Εξάλλου και μεις οι απλοί πιστοί είμαστε μέρος της εκκλησίας. Χωρίς πιστούς και Αγίους τους οποίους αυτή η εκκλησία βγάζει θα ήταν μάταιη η εκκλησία, η πίστη, οι εκκλησιαστικές παραδόσεις και η ιστορία της εκκλησίας.
Βέβαια για να ξεκαθαρίζουμε, όσον αφορά το τρίτο δεν εννοούμε την "κακή" ιστορική πλευρά της εκκλησίας, όσον αφορά διωγμούς κτλ, γιατί προσωπικά ΔΕΝ θεωρώ αυτήν την "ιστορία" ιστορία της Χριστιανικής εκκλησίας. Ας μην λησμονούν οι εχθροί της εκκλησίας ότι Χριστός ΔΕΝ σημαίνει διωγμούς, δεν σημαίνει θάνατος στους αλλόθρησκους και μίσος. Χριστός σημαίνει αγάπη προς τους συνανθρώπους μας ανεξαρτήτου θρησκείας, φυλής και χρώματος. Όσοι δεν τα έκαναν αυτά και ήταν μισαλλόδοξοι και φανατισμένοι λυπάμαι που θα το πω, αλλά δεν είχαν σχέση με τον Χριστό αλλά πιο πολύ με τον σατανά και το κακό.
Συνεχίζοντας στο θέμα μας, ο θεάνθρωπος Χριστός δεν είναι τυχαία που γεννιέται ταπεινά και που "φεύγει" το ίδιο στον σταυρό. Που για τους ανθρώπους φαίνεται πολύ υποτιμητικό αλλά για τα μάτια του Θεού ο ταπεινός και ο μετανοούντας είναι και ο δίκαιος και αυτός που σώζεται. Σώζεται όχι γιατί "τηρεί" κάποια πράγματα που η εκκλησία του "επιβάλλει" ή γιατί νηστεύει ή γιατί κάνει κάποια τυπικά πράγματα. Σώζεται γιατί ζει Χριστιανικά όπως ο Χριστός μας, μας έδειξε, μας απόδειξε, μας αγάπησε και γεννήθηκε για μας.
Ένας άνθρωπος που είναι φιλάνθρωπος, ξέρει να αγαπά και βάζει τον εαυτό του κάτω απ' όλους και όλους πάνω από αυτόν θα σωθεί γιατί θα είναι κοντά στον Χριστό από την πρώτη στιγμή της ζωής τους μέχρι την τελευταία.
Ένας άνθρωπος, όπως είπε και ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος, αν δεν πάει εκκλησία αλλά φιλοξενήσει έναν φτωχό στο σπίτι του κάνει το τραπέζι του "Αγία τράπεζα", κάνει τον άρτο και τον ποτό που του προσφέρει σώμα και αίμα Χριστού.
Αυτό πρέπει λοιπόν να κάνουν και οι εκκλησιαστικοί μας ηγέτες. Πρέπει να προσφέρουν παρά να έχουν, πρέπει να δίνουν αγάπη παρά να μιλούν για αγάπη, πρέπει κάποιοι να γίνουν του Χριστού παρά της τυπικής "εκκλησίας". Δεν λέω ότι εγώ προσωπικά κάνω όλα αυτά αλλά προσωπικά περίμενα πιο πολλά πράγματα απ' αυτούς τους ανθρώπους που εκπροσωπούν την εκκλησία μας.
Ο Θεός ας μας δώσει όλους φώτιση να γίνουμε καλύτερη και κάθε Χριστούγεννα ας γεννιέται ο πραγματικός Χριστός αλλά και κάθε μέρα. Επίσης, ας μην βλέπουμε συνέχεια τα σφάλματα των άλλων, αλλά πρώτα και μόνον τα δικά μας. Γιατί αν ο καθένας δει τα σφάλματα του και προσπαθεί να τα διορθώσει τότε η κοινωνία θα γίνει σίγουρα καλύτερη.
Ο νεογέννητος Χριστός μας ας φέρει υγεία, χαρά ειρήνη σε όλο τον κόσμο και Λευτεριά στην πονεμένη Κύπρο μας που για ακόμα μια χρονιά ζει Χριστούγεννα υπό κατοχή.

Ο ΔΗΣΥ κάνει αντιπολίτευση;

Είδαμε στην χτεσινή "Σημερινή" να παρουσιάζει τον ΔΗΣΥ ότι "ξύπνησε" να κάνει αντιπολίτευση. Επίσης, είδαμε ένα άρθρο το οποίο περιέγραφε με λεπτομέρεια την ομιλία του προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κου Αναστασιάδη.
Ο κος Αναστασιάδης εξαπώλησε επίθεση κάτα του ΑΚΕΛ και της κυβέρνησης εν σχέση με το κυπριακό πρόβλημα και την οικονομία.
Επίσης το δημοσίευμα της σημερινής έχει εκτενές συνέντευξη του Ν. Αναστασιάδη ο οποίος όσο κοντεύουν οι βουλευτικές για άνγωστον λόγο ασκεί περισσότερη κριτική στο ΑΚΕΛ.
Ας θυμηθούμε όμως κάποια γεγονότα γιατί ο κόσμος δεν πρέπει να ξεχνά ότι ο άνθρωπος ο οποίος κατηγορεί (τώρα!) την ΑΚΕΛικιά κυβέρνηση και ασκεί κριτική δεν είναι αυτός που (τώρα) φαίνεται.
Είναι ο Νίκος Αναστασιάδης ο οποίος, ναι θα το λέμε συνέχεια, ήταν υπέρμαχος του διχοτομικού σχεδίου Ανάν και μάλιστα δήλωνε ότι θα ήταν καταστροφικό για την Κύπρο μας το ενδεχόμενο απόρριψης του.
Επίσης δέχτηκε και στήριζε αυτό το σχέδιο τουρκοποίησης, το οποίο επήλθε από επιδιαιτησία. Πώς είναι δυνατόν τώρα να κατηγορεί τον κο Χριστόφια ότι προωθήται από τις συνομιλίας η επιδιαιτησία.
Συνεχίζοντας, καταλαβαίνεται ότι μόνο αυτό τον ενόχλησε! Τα υπόλοιπα σταθμισμένη ψήφος, εκ περιτροπή προεδρίας και παραμονή χιλιάδων εποίκων δεν έχει κανένα πρόβλημα. Αλλά τι να περιμένεις από έναν πολιτικό ο οποίος κληθείς να σχολιάσει τις ψευδοεκλογές στα κατεχόμενα τις χαρακτήρισε "ενδοκοινοτικές" δίνοντας με αυτό τον τρόπο άφεση αμαρτιών στο ψευδοκράτος και στην κατοχική ηγεσία που δολοφόνησαν εν ψυχρό τον ήρωα μας Σολωμό Σολωμού.
Είναι αυτός ο οποίος χαιρετούσε τον Κο Ταλάτ κάτω από την σημαία του ψευδοκράτους.
Είναι αυτός ο οποίος πήγε να μιλήσει σε συνέδριο του κόμματος του Ερτογάν και από πάνω του λάνσαρε μια επιγραφή "όλα για την Τουρκία".
Είναι αυτό ο κύριος ο οποίος, σε προεκλογική εκστρατεία ο κόσμος φώναζε "Η Κύπρος είναι Ελληνική", τον διέκοψε λέγοντας "Η Κύπρος είναι ευρωπαική και κατοικήται από Έλληνες, Τούρκους, Αρμένιους, Μαρωνίτες ".
Είναι αυτός ο κύριος ο οποίος έκανε επαναπροσεγγιστική εκδήλωση στο στάδιο "Κεμάλ Ατατούρκ" στα κατεχόμενα εδάφη μας!!! (αν είναι ποτέ δυνατόν!)
Με λίγα λόγια κε Αναστασιάδη η υποκρισία σας δεν έχει τέλος. Τα πιο πάνω που ανάφερα κανένας ΑΚΕΛικός δεν τα έκανε όλα μαζί! Σκεφτείτε την κατάντια αυτού του κόμματος. Και μετά θυμάται έτσι ξαφνικά ότι φταίει το ΑΚΕΛ για την οικονομία και για το κυπριακό.
Δυστυχώς, κάθε χρονιά που γίνονται εκλογές, θυμάται ο καθένας ότι υπάρχει το αντίθετο δέος και θα πρέπει να το πολεμήσουμε. Θυμάται ο καθένας ότι δεν πάει καλά η Κύπρος. Αλλά μετά όλοι ξέρουμε τι θα γίνει! Όλα καλά κι ωραία! Όπως στις αρχές τις διακυβέρνησης Χριστόφια που ο ΔΗΣΥ είχε πλήρη στήριξη στην "προσπάθεια" του Προέδρου ακόμα και μετά των παραχωρήσεων του.
Ο ελληνισμός της Κύπρου δεν ξεχνά "Μεγάλε" Νίκο Αναστασιάδη ο ελληνισμός της Κύπρου δεν θα ξεχάσει πότε το κόμμα του ΝΑΙ, το κόμμα που έριξε χιλιάδες νέους στην ανεργία αυτό το κόμμα που κατάντησε μέρα με την μέρα ακόμα πιο αισχρό με τις απόψεις που προβάλλει.

Το ψευδοκρατος σας η μιση μας περηφανεια...

Μεγαλωσα με ενα συνθημα στον τοιχο... 'Τα συνορα μας δεν ειναι εδω ειναι στην Κερυνεια'. Το ψευδοκρατος σας η μιση μας πατριδα...

Τυχαία διάβασα το στίχο από το πιο πάνω ποίημα. Κάθε στίχος του και μια πικρή αλήθεια. 15 Νοεμβρίου 1983. Η Τουρκία δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Αποφασίζει να ονομάσει τα κατεχόμενα μας εδάφη "ΤΔΒΚ". Αποφασίζει να θάψει ακόμα περισσότερο την πατρίδα μας, την γη που μας γέννησε.

Αν και αγέννητος τότε έχω δει πολλές φωτογραφίες από τις διαδηλώσεις εκείνων των ημερών. Κόσμος να γεμίζει τους δρόμους, νέοι, γέροι, παιδιά, άντρες - γυναίκες όλοι κάτω από μια σημαία και από ένα πόθο την επιστροφή. Εκεί δεν υπήρχε το εγώ. Υπήρχε το εμείς. Δεν υπήρχε η διαπραγμάτευσή της ελευθερίας αλλά η με κάθε θυσία απόκτησις της. Και ο κόσμος να γεμίζει τους δρόμους. Οι γαλανόλευκες, να ανεμίζουν και να μας θυμίζουν πως εμείς είμαστε μέρος μιας ηρωικής ιστορίας. Μιας ιστορίας που δεν δείλιασε μπροστά στο δίλημμα Σκλαβιά ή Αγώνας για ελευθερία. Για αυτούς δεν υπήρχαν δυο επιλογές αλλά μόνο μια!

15 Νοεμβρίου σήμερα. Οι φοιτητές και μαθητές διχασμένοι. Οι μισοί ακολουθούν τον αντικατοχικό δρόμο. Σε οδοφράγματα και πλατείες εκεί που η γη μας μοιράστηκε στα δύο στέκονται περήφανοι διεκδικώντας τίποτε περισσότερο από αυτό που δικαιούνται. Να πάνε στο σπίτι τους. Οι άλλοι ακολουθούν τον δρόμο της "γραβάτας". Πως αλλιώς μπορώ να ονομάσω μια αντικατοχική εκδήλωση σε ένα κλειστό γήπεδο χωρίς καθόλου αντικατοχικό χαρακτήρα, αλλά με ηλεκτρικές κιθάρες, μικρόφωνα και τραγούδια. Και τέλος υπάρχουν και αυτοί που δυστυχώς δεν τολμώ να τους συγκαταλέγω στην νεολαία! Γιατί για εμένα νεολαία σημαίνει πολλά. Και όχι τυπάκια τα οποία καπνίζουν, πίνουν φραπέδες και κάθονται στις καφετέριες την ώρα που διαπραγματεύονται το μέλλον τους με τον χειρότερο τρόπο. Να επισημάνω πως και εγώ καπνίζω, πίνω φραπέ και σπαταλώ ατέλειωτο χρόνο στις καφετέριες. Απλά θα αφιερώσω 10 ώρες το χρόνο να μάθω για το μέλλον και να ζητήσω πράγματα για αυτό.

Ο δρόμος είναι ένας. Δύσκολος μεν - δίκαιος δε! Τη σημασία έχει να ζούμε αν δεν προσπαθούμε να βελτιώσουμε την ποιότητα αυτής της ζωής. Για όσους θέλουν να ξεχνάμε και να προχωράμε απλά να τους υπενθυμίσω πως αν και οι πιο παλιοί πίστευαν σ' αυτή την άποψη θα βρίσκονταν ακόμα υπό βρετανική κατοχή, θα εργάζονταν πάνω από 8 ώρες την μέρα και θα σήκωναν κεφάλι μόνο για να δεκτούν καμία σφαλιάρα. Ο Μ.Λούθερκινγκ κάποτε είχε πει "Αυτό που έχει σημασία δεν είναι η διάρκεια της ζωής αλλά η ποιότητά της. Αν ένας άνθρωπος δολοφονείται στη διάρκεια ενός αγώνα, ενώ επιχειρεί να σώσει την ψυχή του έθνους, αυτός ο θάνατος συμβάλλει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, στην ανάσταση."

Αγωνιστείτε, ενημερωθείτε, ξυπνήστε! Μην είστε πηλός στα χέρια τρίτων. Αλλά η αιτία για ένα καλύτερο αύριο. Για μια ελεύθερη πατρίδα. "Όμως εσύ αδερφέ μου ξέρεις πως από τούτα τα απλά λόγια, από τούτες τις απλές πράξεις, από τούτα τα απλά τραγούδια μεγαλώνει το μπόι της ζωής, μεγαλώνει ο κόσμος, μεγαλώνουμε..."Γ. Ρίτσος

Θα τα πούμε στους δρόμους!

Οι εταιρίες στο Πανεπιστήμιο Κύπρου

Όπως θα γνωρίζουν οι πλείστοι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, πρόσφατα εγκαινιάστηκε το λεγόμενο Κέντρο Δραστηριοτήτων. Το κέντρο αυτό χτίστηκε για τους φοιτητές κυρίως έτσι ώστε να περνούν ευχάριστα τις ελεύθερες τους ώρες. Το κέντρο από την αρχική του σχεδίαση προέβλεπε να ήταν κάτι σαν mall στο οποίο φυσικά θα υπήρχαν οι εταιρίες όπως ένα κανονικό mall.

Στα πρόσφατα εγκαίνια του Flo Cafe, (που έγιναν στο συγκεκριμένο κέντρο) προβληματίστηκα. Τελικά, τι θα γίνει στον χώρο του πανεπιστημίου; Και πάλι οι διεθνιστικές μεγάλες εταιρίες θα κατακλύσουν το παζάρι; Οι μικροί απλοί πολίτες πώς θα επιβιώσουν; Σ' αυτό το σημείο να ενημερώσουμε και να ξεκαθαρίσουμε πως το συγκεκριμένο cafe δεν είναι πολυεθνική. Απλά το γεγονός ότι το κτήριο κοινωνικών δραστηριοτήτων του Παν. Κύπρου ανοίγει με μια αρκετά γνωστή και ακριβή εταιρία μας ξενίζει.

Διερωτήθηκα πώς θα επιβιώσουν οι μικρές καντίνες του Πανεπιστημίου τις οποίες διαχειρίζονται απλοί πολίτες οι οποίοι δεν είναι και οι πιο πλούσιοι άνθρωποι της Κύπρου. Πώς με τόση διαφήμιση, τόση προώθηση, μείωση των τιμών προς τα κάτω (σε σύγκριση με τα εξωπανεπιστημιάκα καφέ) θα μπορέσουν αυτές οι μικρές εστίες να επιβιώσουν.Πώς θα επιβιώσει η καντίνα στην Πανεπιστημιούπολη, όταν ο φοιτητής πλέον αγοράζει τον καφέ του από τα (πολεμοχαρή) Starbuks - υπόψιν εν καιρό πολέμου με τους Παλαιστινίους λέχθηκε ότι μερίδιο από τα λεφτά τους πηγαίναν για τον πόλεμο.

Είναι η πάγια τακτική του μεγάλου να γίνει μεγαλύτερος σε αυτή την χλυδάτη κοινωνία. Έτσι αυτός (ο ένας, οι λίγοι) θα γίνουν πλουσιότεροι ενώ οι "μικροί" (πολλοί) θα γίνουν φτωχότεροι. Και έτσι ακριβώς οδηγούμαστε στην λεγόμενη κρίση. Ας μην το ξεχνάμε αυτό ότι σε χώρες τις οποίες υπάρχουν πολλοί φτωχοί υπάρχουν λίγοι πολύ πλούσιοι. Βλέπεις , για παράδειγμα στην Τσεχία, άνθρωποι να ψάχνουν φαΐ απ' τα καλάθια, και μεγαλοεπιχειρηματίες κεφαλαιούχοι να κυκλοφορούν με SLR και Lamborghini.

Το θέμα είναι ότι όμως ήταν και επιλογή της μεγάλης πλειοψηφίας των φοιτητών καθώς θα τα στηρίξουν με μεγάλη χαρά. Βλέπετε, είναι ωραίο να μπαίνεις με Φραπέ του Flo στην τάξη παρά με Φραπέ της ανώνυμης μεσαίας ιδιοκτήτριας. Είναι πιο cool είσαι πιο inn! Όταν όμως διαιωνιστεί η κατάσταση και μεγαλώσει η κρίση, που οφείλεται σε αυτό το φαινόμενο, τότε όλους θα μας επηρεάσει το φαινόμενο και πλέον οι μεγαλοκεφαλαιούχες επιχειρήσεις θα μας στριμώξουν.

Aνα το παγκόσμιο όλοι οι φοιτητές περνούν την ώρα τους σε φοιτητικά στέκια, ψωνίζουν απο φθηνά μαγαζιά και γενικά κάνουν αρκετή οικονομία αφού λογικό είναι σαν φοιτητές να πρέπει να κάνουν κάποιο ισολογισμό για τα λεφτά τα οποία διαθέτουν για να περάσουν το μήνα. Πως είναι λοιπόν δυνατόν τότε στην Κύπρο σε φοιτητικές περιοχές να ανοίγουν καταστήματα με τιμές και φήμη κάθε άλλο παρά φοιτητικές!

Στο χέρι μας είναι λοιπόν να αγοράζουμε από τους "μικρούς" αστούς οι οποίοι με τον ιδρώτα τους προσπαθούν να βγάλουν τα προς το ζην. Γιατί ίσως μια μέρα και ο δικός μας ο κόπος και ιδρώτας να θαφτεί κάτω απο την μεγαλωμανία μας.