Aφιερωμένο στους συναγωνιστές που άφησαν τον αγώνα.

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου πατριώτη, ούτε περήφανο, ούτε εθνικιστή, ούτε εθνιστή ούτε τίποτα από όλες αυτές τις κατηγορίες. Θεωρώ τον εαυτό μου ένα άνθρωπο που όσο μπορεί προσπαθεί να εκτελέσει το χρέος του προς την οικογένεια του, την πατρίδα του και για όσα αγωνίζεται καθημερινά.

Θέλω να αναφερθώ σ’ όλους τους συναγωνιστές που για κάποιο λόγο, σε κάποια στιγμή της πορείας τους άφησαν τον αγώνα. Ένα αγώνα που αυτή οριοθέτησαν, ονειρεύτηκαν και πάλεψαν με μόνο όπλο την πίστη τους στον υπέρτατο στόχο. Την ελευθερία. Ίσως ο λόγος που γράφω το εν λόγω κείμενο είναι για να πείσω τον εαυτό μου πως δεν πρέπει να αφήσω και εγώ τον αγώνα μου. Όσο προσωπικός και μικρός και αν είναι, αποτελεί ένα λιθαράκι στο τεράστιο σύνολο.

Τι είναι η πατρίδα; Μπορούμε να την παρομοιάσουμε πλήρως με την οικογένεια μας. Το σπίτι μας είναι η πατρίδα μας. Ο χώρος στον οποίο ζούμε και είμαστε ευγνώμονες για αυτόν. Τον αγαπάμε, τον συντηρούμε και είμαστε ευτυχισμένη για αυτό όσο μεγάλος ή μικρός και αν είναι. Στο σπίτι μας μένει μαζί μας η οικογένεια μας. Και αυτή την αγαπάμε όσο και αν μας έχεις στεναχωρήσει, όσο και αν δεν είναι τέλεια. Την οικογένεια μπορούμε να την παρομοιάσουμε με τους συμπατριώτες μας. Είναι αυτή που μένουν μαζί μας στην «πατρίδα» μας και την αγαπούν όσο και εμείς. Φυσικά πάντοτε κάποιο μέλος της οικογένειας ίσως να παραστρατήσει. Αλλά η πατρίδα – το σπίτι θα είναι ο παντοτινός προορισμός.

Είμαστε πάντοτε έτοιμoι να υπερασπιστούμε το σπίτι μας και την οικογένεια μας. Πάντοτε είμαστε βράχοι μπροστά σε οτιδήποτε πάει να την βλάψει. Αλλά και πάντοτε το σπίτι μας είναι ανοιχτό και φιλόξενο για όποιο το έχει ανάγκη. Αρκεί να σέβεται το χώρο που θα το φιλοξενήσει για λίγο καιρό μέχρι να μπορέσει να ξεκινήσει και αυτός τη πορεία του για το δικό του προορισμό.

Ίσως να είναι άτοπη η συσχέτιση και λανθασμένη. Όμως ας αναλογιστούμε για μισό λεπτό. Θα αφήναμε ποτέ το σπίτι μας να πέσει; Θα αφήναμε ποτέ να πειράξουν την οικογένεια μας; Θα επιτρέπαμε σε κάποιον να αμαυρώσει την τιμή και την αξιοπρέπεια μας; Θα σταματούσαμε ποτέ να αγαπάμε και να συντηρούμε το χώρο που μας γέννησε;; Όχι γιατί είναι ο χώρος που ζούμε. Και αν δεν είμαστε σωστή απέναντι του δεν θα είναι ούτε και αυτός – λόγο αμέλειας!

Σ’ όσους έχουν αφήσει τον αγώνα ( μέσα σ’ αυτούς ίσως και εγώ ), γιατί; Η πατρίδα είναι το σπίτι μας, είναι η Ιθάκη του καθενως από εμάς. Η ελευθερία είναι η αρχή που κάνει την πατρίδα μας και τους εαυτούς μας ολοκληρωμένους. Χωρις αυτήν ούτε το σπίτι θα υπάρχει ούτε και εμείς.

Ο δρόμος είναι δύσκολος. Η μοίρα και ο Θεός επέλεξαν να τον κάνουν έτσι για να μας προστατέψουν και εμάς και το «σπίτι» μας. Γιατί θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να το υπερασπιστούμε ανά πάσα στιγμή. Όμως τι αξία έχει η υποταγή μας και σιωπή μας; Τι αξία έχει η μετατροπεί μας σε αριθμούς και κωδικούς; Καμία γιατί απλά μηδενίζει την προσωπική και εθνική μας υπόστασης μετατρέποντας μας σε κωδικούς 1 και 0.

Πάντα το «σπίτι» θα μας περιμένει όλους. Γιατί χωρίς εμάς είναι καταδικασμένο. Γιατί ο τόπος εν τα πλάσματα...

Θα τα πούμε ξανά στους δρόμους, στις συγκεντρώσεις, στην καθημερινότητα μας,

Χριστός Γεννάται Δοξάσατε!

«Χριστός γεννάται δοξάσατε. Χριστός εξ ουρανών' απαντήσατε. Χριστός επί γης' υψώθητε. Άσατε τω Κυρίω πάσα ή γη, και εν ευφροσύνη, ανυμνήσατε λαοί' ότι δεδόξασται»

25 Δεκεμβρίου σήμερα και γιορτάζουμε την γέννηση του Χριστού μας. Ο Χριστός ο οποίος αν και θεάνθρωπος γεννήθηκε ταπεινά, φτωχά σε μια φάτνη που τα μουλάρια και τα γαϊδούρια ζέσταιναν τον θεάνθρωπο Χριστό.
Αυτό στέλνει πολλά μηνύματα προς όλον τον κόσμο. Αλλά ειδικότερα στέλνει μηνύματα προς τους Χριστιανούς και προς τους ηγέτες της εκκλησιάς μας που όπως όλα σήμερα νοσούν νοσεί και η εκκλησία μας όχι η εκκλησία του Χριστού εννοώντας τους θεσμούς αλλά νοσεί η ηγεσία.
Σκοπός μου δεν είναι, Χριστουγενιάτικα, να κατηγορήσω την εκκλησιαστική ηγεσία αλλά πάντα θα ήταν καλό να κάνουμε και μια αυτοκριτική. Εξάλλου και μεις οι απλοί πιστοί είμαστε μέρος της εκκλησίας. Χωρίς πιστούς και Αγίους τους οποίους αυτή η εκκλησία βγάζει θα ήταν μάταιη η εκκλησία, η πίστη, οι εκκλησιαστικές παραδόσεις και η ιστορία της εκκλησίας.
Βέβαια για να ξεκαθαρίζουμε, όσον αφορά το τρίτο δεν εννοούμε την "κακή" ιστορική πλευρά της εκκλησίας, όσον αφορά διωγμούς κτλ, γιατί προσωπικά ΔΕΝ θεωρώ αυτήν την "ιστορία" ιστορία της Χριστιανικής εκκλησίας. Ας μην λησμονούν οι εχθροί της εκκλησίας ότι Χριστός ΔΕΝ σημαίνει διωγμούς, δεν σημαίνει θάνατος στους αλλόθρησκους και μίσος. Χριστός σημαίνει αγάπη προς τους συνανθρώπους μας ανεξαρτήτου θρησκείας, φυλής και χρώματος. Όσοι δεν τα έκαναν αυτά και ήταν μισαλλόδοξοι και φανατισμένοι λυπάμαι που θα το πω, αλλά δεν είχαν σχέση με τον Χριστό αλλά πιο πολύ με τον σατανά και το κακό.
Συνεχίζοντας στο θέμα μας, ο θεάνθρωπος Χριστός δεν είναι τυχαία που γεννιέται ταπεινά και που "φεύγει" το ίδιο στον σταυρό. Που για τους ανθρώπους φαίνεται πολύ υποτιμητικό αλλά για τα μάτια του Θεού ο ταπεινός και ο μετανοούντας είναι και ο δίκαιος και αυτός που σώζεται. Σώζεται όχι γιατί "τηρεί" κάποια πράγματα που η εκκλησία του "επιβάλλει" ή γιατί νηστεύει ή γιατί κάνει κάποια τυπικά πράγματα. Σώζεται γιατί ζει Χριστιανικά όπως ο Χριστός μας, μας έδειξε, μας απόδειξε, μας αγάπησε και γεννήθηκε για μας.
Ένας άνθρωπος που είναι φιλάνθρωπος, ξέρει να αγαπά και βάζει τον εαυτό του κάτω απ' όλους και όλους πάνω από αυτόν θα σωθεί γιατί θα είναι κοντά στον Χριστό από την πρώτη στιγμή της ζωής τους μέχρι την τελευταία.
Ένας άνθρωπος, όπως είπε και ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος, αν δεν πάει εκκλησία αλλά φιλοξενήσει έναν φτωχό στο σπίτι του κάνει το τραπέζι του "Αγία τράπεζα", κάνει τον άρτο και τον ποτό που του προσφέρει σώμα και αίμα Χριστού.
Αυτό πρέπει λοιπόν να κάνουν και οι εκκλησιαστικοί μας ηγέτες. Πρέπει να προσφέρουν παρά να έχουν, πρέπει να δίνουν αγάπη παρά να μιλούν για αγάπη, πρέπει κάποιοι να γίνουν του Χριστού παρά της τυπικής "εκκλησίας". Δεν λέω ότι εγώ προσωπικά κάνω όλα αυτά αλλά προσωπικά περίμενα πιο πολλά πράγματα απ' αυτούς τους ανθρώπους που εκπροσωπούν την εκκλησία μας.
Ο Θεός ας μας δώσει όλους φώτιση να γίνουμε καλύτερη και κάθε Χριστούγεννα ας γεννιέται ο πραγματικός Χριστός αλλά και κάθε μέρα. Επίσης, ας μην βλέπουμε συνέχεια τα σφάλματα των άλλων, αλλά πρώτα και μόνον τα δικά μας. Γιατί αν ο καθένας δει τα σφάλματα του και προσπαθεί να τα διορθώσει τότε η κοινωνία θα γίνει σίγουρα καλύτερη.
Ο νεογέννητος Χριστός μας ας φέρει υγεία, χαρά ειρήνη σε όλο τον κόσμο και Λευτεριά στην πονεμένη Κύπρο μας που για ακόμα μια χρονιά ζει Χριστούγεννα υπό κατοχή.

Ο ΔΗΣΥ κάνει αντιπολίτευση;

Είδαμε στην χτεσινή "Σημερινή" να παρουσιάζει τον ΔΗΣΥ ότι "ξύπνησε" να κάνει αντιπολίτευση. Επίσης, είδαμε ένα άρθρο το οποίο περιέγραφε με λεπτομέρεια την ομιλία του προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού κου Αναστασιάδη.
Ο κος Αναστασιάδης εξαπώλησε επίθεση κάτα του ΑΚΕΛ και της κυβέρνησης εν σχέση με το κυπριακό πρόβλημα και την οικονομία.
Επίσης το δημοσίευμα της σημερινής έχει εκτενές συνέντευξη του Ν. Αναστασιάδη ο οποίος όσο κοντεύουν οι βουλευτικές για άνγωστον λόγο ασκεί περισσότερη κριτική στο ΑΚΕΛ.
Ας θυμηθούμε όμως κάποια γεγονότα γιατί ο κόσμος δεν πρέπει να ξεχνά ότι ο άνθρωπος ο οποίος κατηγορεί (τώρα!) την ΑΚΕΛικιά κυβέρνηση και ασκεί κριτική δεν είναι αυτός που (τώρα) φαίνεται.
Είναι ο Νίκος Αναστασιάδης ο οποίος, ναι θα το λέμε συνέχεια, ήταν υπέρμαχος του διχοτομικού σχεδίου Ανάν και μάλιστα δήλωνε ότι θα ήταν καταστροφικό για την Κύπρο μας το ενδεχόμενο απόρριψης του.
Επίσης δέχτηκε και στήριζε αυτό το σχέδιο τουρκοποίησης, το οποίο επήλθε από επιδιαιτησία. Πώς είναι δυνατόν τώρα να κατηγορεί τον κο Χριστόφια ότι προωθήται από τις συνομιλίας η επιδιαιτησία.
Συνεχίζοντας, καταλαβαίνεται ότι μόνο αυτό τον ενόχλησε! Τα υπόλοιπα σταθμισμένη ψήφος, εκ περιτροπή προεδρίας και παραμονή χιλιάδων εποίκων δεν έχει κανένα πρόβλημα. Αλλά τι να περιμένεις από έναν πολιτικό ο οποίος κληθείς να σχολιάσει τις ψευδοεκλογές στα κατεχόμενα τις χαρακτήρισε "ενδοκοινοτικές" δίνοντας με αυτό τον τρόπο άφεση αμαρτιών στο ψευδοκράτος και στην κατοχική ηγεσία που δολοφόνησαν εν ψυχρό τον ήρωα μας Σολωμό Σολωμού.
Είναι αυτός ο οποίος χαιρετούσε τον Κο Ταλάτ κάτω από την σημαία του ψευδοκράτους.
Είναι αυτός ο οποίος πήγε να μιλήσει σε συνέδριο του κόμματος του Ερτογάν και από πάνω του λάνσαρε μια επιγραφή "όλα για την Τουρκία".
Είναι αυτό ο κύριος ο οποίος, σε προεκλογική εκστρατεία ο κόσμος φώναζε "Η Κύπρος είναι Ελληνική", τον διέκοψε λέγοντας "Η Κύπρος είναι ευρωπαική και κατοικήται από Έλληνες, Τούρκους, Αρμένιους, Μαρωνίτες ".
Είναι αυτός ο κύριος ο οποίος έκανε επαναπροσεγγιστική εκδήλωση στο στάδιο "Κεμάλ Ατατούρκ" στα κατεχόμενα εδάφη μας!!! (αν είναι ποτέ δυνατόν!)
Με λίγα λόγια κε Αναστασιάδη η υποκρισία σας δεν έχει τέλος. Τα πιο πάνω που ανάφερα κανένας ΑΚΕΛικός δεν τα έκανε όλα μαζί! Σκεφτείτε την κατάντια αυτού του κόμματος. Και μετά θυμάται έτσι ξαφνικά ότι φταίει το ΑΚΕΛ για την οικονομία και για το κυπριακό.
Δυστυχώς, κάθε χρονιά που γίνονται εκλογές, θυμάται ο καθένας ότι υπάρχει το αντίθετο δέος και θα πρέπει να το πολεμήσουμε. Θυμάται ο καθένας ότι δεν πάει καλά η Κύπρος. Αλλά μετά όλοι ξέρουμε τι θα γίνει! Όλα καλά κι ωραία! Όπως στις αρχές τις διακυβέρνησης Χριστόφια που ο ΔΗΣΥ είχε πλήρη στήριξη στην "προσπάθεια" του Προέδρου ακόμα και μετά των παραχωρήσεων του.
Ο ελληνισμός της Κύπρου δεν ξεχνά "Μεγάλε" Νίκο Αναστασιάδη ο ελληνισμός της Κύπρου δεν θα ξεχάσει πότε το κόμμα του ΝΑΙ, το κόμμα που έριξε χιλιάδες νέους στην ανεργία αυτό το κόμμα που κατάντησε μέρα με την μέρα ακόμα πιο αισχρό με τις απόψεις που προβάλλει.

Το ψευδοκρατος σας η μιση μας περηφανεια...

Μεγαλωσα με ενα συνθημα στον τοιχο... 'Τα συνορα μας δεν ειναι εδω ειναι στην Κερυνεια'. Το ψευδοκρατος σας η μιση μας πατριδα...

Τυχαία διάβασα το στίχο από το πιο πάνω ποίημα. Κάθε στίχος του και μια πικρή αλήθεια. 15 Νοεμβρίου 1983. Η Τουρκία δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Αποφασίζει να ονομάσει τα κατεχόμενα μας εδάφη "ΤΔΒΚ". Αποφασίζει να θάψει ακόμα περισσότερο την πατρίδα μας, την γη που μας γέννησε.

Αν και αγέννητος τότε έχω δει πολλές φωτογραφίες από τις διαδηλώσεις εκείνων των ημερών. Κόσμος να γεμίζει τους δρόμους, νέοι, γέροι, παιδιά, άντρες - γυναίκες όλοι κάτω από μια σημαία και από ένα πόθο την επιστροφή. Εκεί δεν υπήρχε το εγώ. Υπήρχε το εμείς. Δεν υπήρχε η διαπραγμάτευσή της ελευθερίας αλλά η με κάθε θυσία απόκτησις της. Και ο κόσμος να γεμίζει τους δρόμους. Οι γαλανόλευκες, να ανεμίζουν και να μας θυμίζουν πως εμείς είμαστε μέρος μιας ηρωικής ιστορίας. Μιας ιστορίας που δεν δείλιασε μπροστά στο δίλημμα Σκλαβιά ή Αγώνας για ελευθερία. Για αυτούς δεν υπήρχαν δυο επιλογές αλλά μόνο μια!

15 Νοεμβρίου σήμερα. Οι φοιτητές και μαθητές διχασμένοι. Οι μισοί ακολουθούν τον αντικατοχικό δρόμο. Σε οδοφράγματα και πλατείες εκεί που η γη μας μοιράστηκε στα δύο στέκονται περήφανοι διεκδικώντας τίποτε περισσότερο από αυτό που δικαιούνται. Να πάνε στο σπίτι τους. Οι άλλοι ακολουθούν τον δρόμο της "γραβάτας". Πως αλλιώς μπορώ να ονομάσω μια αντικατοχική εκδήλωση σε ένα κλειστό γήπεδο χωρίς καθόλου αντικατοχικό χαρακτήρα, αλλά με ηλεκτρικές κιθάρες, μικρόφωνα και τραγούδια. Και τέλος υπάρχουν και αυτοί που δυστυχώς δεν τολμώ να τους συγκαταλέγω στην νεολαία! Γιατί για εμένα νεολαία σημαίνει πολλά. Και όχι τυπάκια τα οποία καπνίζουν, πίνουν φραπέδες και κάθονται στις καφετέριες την ώρα που διαπραγματεύονται το μέλλον τους με τον χειρότερο τρόπο. Να επισημάνω πως και εγώ καπνίζω, πίνω φραπέ και σπαταλώ ατέλειωτο χρόνο στις καφετέριες. Απλά θα αφιερώσω 10 ώρες το χρόνο να μάθω για το μέλλον και να ζητήσω πράγματα για αυτό.

Ο δρόμος είναι ένας. Δύσκολος μεν - δίκαιος δε! Τη σημασία έχει να ζούμε αν δεν προσπαθούμε να βελτιώσουμε την ποιότητα αυτής της ζωής. Για όσους θέλουν να ξεχνάμε και να προχωράμε απλά να τους υπενθυμίσω πως αν και οι πιο παλιοί πίστευαν σ' αυτή την άποψη θα βρίσκονταν ακόμα υπό βρετανική κατοχή, θα εργάζονταν πάνω από 8 ώρες την μέρα και θα σήκωναν κεφάλι μόνο για να δεκτούν καμία σφαλιάρα. Ο Μ.Λούθερκινγκ κάποτε είχε πει "Αυτό που έχει σημασία δεν είναι η διάρκεια της ζωής αλλά η ποιότητά της. Αν ένας άνθρωπος δολοφονείται στη διάρκεια ενός αγώνα, ενώ επιχειρεί να σώσει την ψυχή του έθνους, αυτός ο θάνατος συμβάλλει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, στην ανάσταση."

Αγωνιστείτε, ενημερωθείτε, ξυπνήστε! Μην είστε πηλός στα χέρια τρίτων. Αλλά η αιτία για ένα καλύτερο αύριο. Για μια ελεύθερη πατρίδα. "Όμως εσύ αδερφέ μου ξέρεις πως από τούτα τα απλά λόγια, από τούτες τις απλές πράξεις, από τούτα τα απλά τραγούδια μεγαλώνει το μπόι της ζωής, μεγαλώνει ο κόσμος, μεγαλώνουμε..."Γ. Ρίτσος

Θα τα πούμε στους δρόμους!

Οι εταιρίες στο Πανεπιστήμιο Κύπρου

Όπως θα γνωρίζουν οι πλείστοι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, πρόσφατα εγκαινιάστηκε το λεγόμενο Κέντρο Δραστηριοτήτων. Το κέντρο αυτό χτίστηκε για τους φοιτητές κυρίως έτσι ώστε να περνούν ευχάριστα τις ελεύθερες τους ώρες. Το κέντρο από την αρχική του σχεδίαση προέβλεπε να ήταν κάτι σαν mall στο οποίο φυσικά θα υπήρχαν οι εταιρίες όπως ένα κανονικό mall.

Στα πρόσφατα εγκαίνια του Flo Cafe, (που έγιναν στο συγκεκριμένο κέντρο) προβληματίστηκα. Τελικά, τι θα γίνει στον χώρο του πανεπιστημίου; Και πάλι οι διεθνιστικές μεγάλες εταιρίες θα κατακλύσουν το παζάρι; Οι μικροί απλοί πολίτες πώς θα επιβιώσουν; Σ' αυτό το σημείο να ενημερώσουμε και να ξεκαθαρίσουμε πως το συγκεκριμένο cafe δεν είναι πολυεθνική. Απλά το γεγονός ότι το κτήριο κοινωνικών δραστηριοτήτων του Παν. Κύπρου ανοίγει με μια αρκετά γνωστή και ακριβή εταιρία μας ξενίζει.

Διερωτήθηκα πώς θα επιβιώσουν οι μικρές καντίνες του Πανεπιστημίου τις οποίες διαχειρίζονται απλοί πολίτες οι οποίοι δεν είναι και οι πιο πλούσιοι άνθρωποι της Κύπρου. Πώς με τόση διαφήμιση, τόση προώθηση, μείωση των τιμών προς τα κάτω (σε σύγκριση με τα εξωπανεπιστημιάκα καφέ) θα μπορέσουν αυτές οι μικρές εστίες να επιβιώσουν.Πώς θα επιβιώσει η καντίνα στην Πανεπιστημιούπολη, όταν ο φοιτητής πλέον αγοράζει τον καφέ του από τα (πολεμοχαρή) Starbuks - υπόψιν εν καιρό πολέμου με τους Παλαιστινίους λέχθηκε ότι μερίδιο από τα λεφτά τους πηγαίναν για τον πόλεμο.

Είναι η πάγια τακτική του μεγάλου να γίνει μεγαλύτερος σε αυτή την χλυδάτη κοινωνία. Έτσι αυτός (ο ένας, οι λίγοι) θα γίνουν πλουσιότεροι ενώ οι "μικροί" (πολλοί) θα γίνουν φτωχότεροι. Και έτσι ακριβώς οδηγούμαστε στην λεγόμενη κρίση. Ας μην το ξεχνάμε αυτό ότι σε χώρες τις οποίες υπάρχουν πολλοί φτωχοί υπάρχουν λίγοι πολύ πλούσιοι. Βλέπεις , για παράδειγμα στην Τσεχία, άνθρωποι να ψάχνουν φαΐ απ' τα καλάθια, και μεγαλοεπιχειρηματίες κεφαλαιούχοι να κυκλοφορούν με SLR και Lamborghini.

Το θέμα είναι ότι όμως ήταν και επιλογή της μεγάλης πλειοψηφίας των φοιτητών καθώς θα τα στηρίξουν με μεγάλη χαρά. Βλέπετε, είναι ωραίο να μπαίνεις με Φραπέ του Flo στην τάξη παρά με Φραπέ της ανώνυμης μεσαίας ιδιοκτήτριας. Είναι πιο cool είσαι πιο inn! Όταν όμως διαιωνιστεί η κατάσταση και μεγαλώσει η κρίση, που οφείλεται σε αυτό το φαινόμενο, τότε όλους θα μας επηρεάσει το φαινόμενο και πλέον οι μεγαλοκεφαλαιούχες επιχειρήσεις θα μας στριμώξουν.

Aνα το παγκόσμιο όλοι οι φοιτητές περνούν την ώρα τους σε φοιτητικά στέκια, ψωνίζουν απο φθηνά μαγαζιά και γενικά κάνουν αρκετή οικονομία αφού λογικό είναι σαν φοιτητές να πρέπει να κάνουν κάποιο ισολογισμό για τα λεφτά τα οποία διαθέτουν για να περάσουν το μήνα. Πως είναι λοιπόν δυνατόν τότε στην Κύπρο σε φοιτητικές περιοχές να ανοίγουν καταστήματα με τιμές και φήμη κάθε άλλο παρά φοιτητικές!

Στο χέρι μας είναι λοιπόν να αγοράζουμε από τους "μικρούς" αστούς οι οποίοι με τον ιδρώτα τους προσπαθούν να βγάλουν τα προς το ζην. Γιατί ίσως μια μέρα και ο δικός μας ο κόπος και ιδρώτας να θαφτεί κάτω απο την μεγαλωμανία μας.

Miss Πατριώτης

Μετά από μεγάλη αποχή "αναγκαζόμαστε" να επανέλθουμε! Ο λόγος είναι η απογοήτευση που με έχει κυριεύσει μ' όλα αυτά που βλέπω και διαβάζω τον τελευταίο καιρό! Εδώ και αρκετό καιρό έχει ξεκινήσει ένας άτυπος πόλεμος για το ποιος είναι ο πιο Πατριώτης στην μαρτυρική μας νήσο - o εθνοσωτήρας και ο γνήσιος πολεμιστής ενάντια στα όσα συμβαίνουν.

Πολλά κόμματα, κινήματα, άτομα πολιτικά και μη διεκδικούν τον τίτλο του "Καλύτερος Πατριώτης". Φωνάζουν και οδύρονται για το ότι ο πρόεδρος "έχωσε" τις Ελληνικές σημαίες την 1η Οκτωβρίου αλλά όταν ψήφιζαν το σχέδιο Αναν με τα 20 τους νύχια πρόβλημα δεν υπήρχε! Άλλοι ξαφνικά ανακάλυψαν πως τους καίει το αίμα μας! Κατά πόσο είναι 100% home made ή με προσμίξεις και πως θα το εξαγνίσουμε. Το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα βρίσκεται στην παιδεία μας που την ξεφτιλίσαμε, στις αρχές μας που τις ποδοπατήσαμε και τα πιστεύω μας που τα στείλαμε στον αγύριστο.

Η ιστορία μας δεν είναι για να μας φουσκώνει τα στήθη, να μας δίνουν "πατριωτικές" ιδέες για status στο facebook και να κρατούμε την σημαία του έθνους μας και να ποζάρουμε λες και βγάζουμε φωτογραφίες για τον γάμο μας . Η ιστορία είναι καθοδηγητής και κριτής μας. Αντί να διακηρύττουμε με τόσο πάθος το τι έκαναν οι 300 του Λεωνίδα, ο Κολοκοτρώνης ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να σώσουμε την πατρίδα μας. Αυτοί το έκαναν και γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στην ιστορία. Εμείς; Διαβάζω και ακούω να περηφανεύονται πολύ για το τι προσφέρουν, για τον αγώνα που κάνουν κτλ. Να σας υπενθυμίσω πως δεν κάνετε τίποτα για να είστε περήφανοι! Το χρέος σας κάνετε και τίποτα περισσότερο.

Τα λόγια μου δεν αναφέρονται σε κανένα ειδικά. Είναι ένα γενικό σχόλιο προς όλους Κόμματα - Κινήματα - άτομο που έχουν ξεκινήσει ( κυρίως τα κόμματα λόγο και βουλευτικών ) των αγώνα για την αναδείξει του top πατριώτη. Για όλους αυτούς μια μικρή παράκληση. Να μιλάτε λιγότερο.

Υ.Γ.1 => Για όσους θα αρχίσουν να λένε τα συνηθισμένα περί ιστορίας κτλ λες και μιλούν με το κλιμάκιο ΕΔΟΝ της Ψημολόφου να τους ενημερώσω πως η ιστορία αποτελεί θησαυρό στα χέρια μας που πρέπει να τον διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού. Στόχος είναι να διδαχθούμε από αυτήν και οι επόμενες γενιές να έχουν σαν παράδειγμα και εμάς και όχι να διδάσκονται το πως ξεπουλήσαμε τη γη μας.

Οι ανιστόριτοι "επιχειρηματολόγοι"

O Δ. Χριστόφιας μιλά και στο φόντο φαίνεται (τι αίσχος!) η μία εκ των 2 μητέρων πατρίδων που εισέβαλε στην Κύπρο!

Όλοι ακούσαμε τα άθλια σχόλια του κου Πρόεδρου μας στην Ουάσινγκτον. Ακούσαμε τον κο Χριστόφια να λέει ξεκάθαρα ότι και οι 2 "εγγυήτριες" δυνάμεις έκαναν εισβολή στην Κύπρο. Δεν θα αρχίσω να αραδιάζω τι επιπτώσεις έχουν για τον τόπο μας οι δηλώσεις. Εξάλλου πάνω κάτω αναλύθηκαν από πολλά άρθρα.
Εμένα αυτό που μου την σπάει είναι ότι οι ένοχος γι αυτή την δήλωση δεν παραδέχεται ότι έκανε λάθος. Επίσης, τα δικά του παιδιά δικαιολογούν και βγαίνουν κι από πάνω! Ακούσαμε τον Α.Κυπριανού να λέει ότι "Αυτό έλειψε τώρα να αμφισβητούμε ότι έγινε πραξικόπημα στην Κύπρο από την ελληνική Χούντα(..)". Ο κος Κυπριανού προφανώς είναι αστείος γιατί ο κος Χριστόφιας ΔΕΝ είπε ότι έγινε πραξικόπημα αλλά εισβολή! ΑΛΛΟ το ένα ΑΛΛΟ το άλλο!
Ακούμε δε από άλλους να λένε ότι "ε μα δεν ήθελε να πει αυτό". Ε οκ συμφωνούμε ας εξηγήσει σε όλους αυτούς τους ξένους όμως που τον άκουγαν ότι "δεν ήθελε αυτό να πει"! Ας εξηγήσει στην διεθνή κοινότητα, στους πρέσβηδες των χωρών ότι δεν είναι αυτό που ήθελε να πει. Τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα: έγινε πραξικόπημα από την δικτατορική ΧΟύντα των Αθηνών και μετά από 5 μέρες με αφορμή αυτού έκαναν εισβολή οι Τούρκοι. Με λίγα λόγια οι Τούρκοι αφορμή έψαχναν, έτοιμοι να εισβάλουν! Αυτά είναι τα γεγονότα θέλουμε δεν θέλουμε. Ο κος Χριστόφιας όμως φαίνεται ότι δεν το καταλαβαίνει και του έχει μείνει εμμονή το πραξικόπημα το οποίο τέλειωσε, διήρκεσε 5 μέρες και ΤΩΡΑ έχουμε κατοχή από τους Τούρκους! Όχι από κάποια Ελλάδα! Κατ' επέκταση, αυτοί που μιλούν για "πρόοδο" οι "προοδευτικοί" άνθρωποι, που βλέπουν μπροστά συνέχεια αναφέρουν το πραξικόπημα συνέχεια συνέχεια! Κάποιες φορές μπορεί και να το αναφέρουν πιο πολλές φορές από την εισβολή (βλέπε εκδήλωση, στο προεδρικό, για δίδυμο έγκλημα έγινε στις 15 Ιουλίου) . Ενώ έπρεπε πρώτα να δούμε ότι η εισβολή ΥΠΑΡΧΕΙ ακόμη! Το πραξικόπημα τέλειωσε έκανε την εμετική δουλειά του εις βάρος της Κύπρου επανήλθε η δημοκρατία(;) στην Ελλάδα και εισέβαλε η Τουρκία στην Κύπρο με 2 ΕΙΣΒΟΛΕΣ! (γιατί νομίζω το ξεχνάμε κι αυτό ώρες-ώρες).
Το άλλο "επιχείρημα" που βάζουν οι ΑΚΕΛικοί περήφανοι ""αριστεροί"" είναι ότι και ο Μακάριος μίλησε για εισβολή όταν έγινε το πραξικόπημα. Μίλησε στον ΟΗΕ πιο συγκεκριμένα. Ε και; Και τι σημαίνει αυτό; Ότι πει ο Μακάριος δηλαδή είναι αλάνθαστο; Είναι άγιο; Ή επειδή δεν κατηγορεί κανένας τον Μακάριο σημαίνει είναι αποδεχτό; Δεν θα αναλύσω τις πράξεις του Μακαρίου τώρα γιατί είναι άλλη ιστορία αυτός. Ο ίδιος ο Μακάριος από την στιγμή που ανέλαβε πρόεδρος της Κ.Δ. έκανε φοβερά λάθη που σηματοδότησαν την εξέλιξη της λεγόμενης πολιτικής μας στο κυπριακό (βλέπε συμφωνίες υψηλού επιπέδου '77, δηλώσεις μετά το πραξικόπημα, πιο παλιά ήταν ο πρώτος που μίλησε για ανεξαρτησία (1958) ενώ οι αγωνιστές πέθαιναν για Ένωση κτλ).
Τα άθλια "επιχειρήματα" άνευ λογικής πιστεύουν ότι μπορούν να πείσουν τον λαό. Πιστεύουν ότι μιλούν σε ΕΔΟΝόπουλλα, που έχουν γονείς ΑΚΕΛικούς που είναι "ότι πει το κόμμα!". Τα επιχειρήματα σας μπορεί και ένα 10χρονο να σας τα αντικρούσει γιατί είναι παιδικά και ψεύτικα. Όσο προχωρά η "πολιτική" σας πάμε στον πάτο. Να δούμε που θα φτάσουμε. Εμείς πάντως οφείλουμε αντίσταση, αντίσταση μέχρι τέλους γιατί εδώ μιλάμε για την Πατρίδα μας, για τον Λαό μας και κανένας δεν μπορεί να πουλάει τα συμφέροντα του.

Πατρίδα ή Θάνατος