Μούντζωσέ μας, Πενταδάχτυλε ακριβέ, έτσι π αφήσαμε τόσο άφρονα να τουρκοπατηθείς. Κώστας Μόντης
Βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από τα ΜΜΕ για τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού, τις διαπραγματεύσεις, τις διπλωματικές ομάδες κτλ. Τι συμβαίνει όμως πραγματικά; Που οδεύουμε; Υπάρχουν περιθώρια λύσης του Κυπριακού; Η απάντηση είναι απλή, ξεκάθαρη και ένα απλός μέσος άνθρωπος θα μπορούσε να την δώσει χωρίς να σκεφτεί πολύ. Όσο συνεχίζουμε έτσι δυστυχώς όχι.
Μπορεί να ακούγεται απορριπτικό όμως η αλήθεια είναι αυτή. Ξέχασαν κάτι βασικό στις διαπραγματεύσεις κάτι το οποίο θα πρέπει να θυμηθούν. Την αξιοπρέπεια μας. Μια αξιοπρέπεια που χάνεται τα τελευταία χρόνια δυστυχώς με την δική μας επέμβαση. Πριν μισό αιώνα, αμούστακα παιδιά, νεαροί ενήλικες, γυναίκες, παιδιά έβγαιναν στου δρόμους και τα έβαζαν με ολόκληρη αυτοκρατορία. Σήμερα δεν μπορούμε να τα βάλουμε ούτε με τον εαυτό μας.
Το Κυπριακό είτε το θέλουμε είτε όχι για να λυθεί θα πρέπει να πληρεί κάποιες προϋποθέσεις. Την διασφάλιση των βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, την επιστροφή των προσφύγων, την εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων, την αποχώρηση όλων των εποίκων και των κατοχικών στρατευμάτων. Αρκετά "ακραία" για κάποιους, βασικά όμως για τον ελληνισμό της Κύπρου.
Αν δεν το καταλάβουν αυτό λύση δεν πρόκειται να έρθει. Δυστυχώς για αυτούς, ευτυχώς ακόμα σκεφτόμαστε και αναπνέουμε. Και μέχρι και ο τελευταίος μας να "αποδημήσει εις κύριον" θα αγωνιζόμαστε. Γιατί ζούμε για μια αξιοπρέπεια, μια τιμή. Γιατί θέλουμε να ζούμε λεύτερα.
Προς το παρόν όμως στις επάλξεις αδέρφια...και στις πνευματικές και στις ηθικές. Αλλά κυρίως στην αντίσταση... ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Αξιοπρέπεια, Αντίσταση, Αλληλεγγύη, Λευτεριά σε Κύπρο,
Παλαιστίνη και σε κάθε καταπιεσμένο λαό!
Ο Δημήτρης Χριστόφιας, πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, προκαλεί εκ νέου με τη στάση του απέναντι στους ακτιβιστές που κατευθύνονταν προς τη Γάζα. Η απόφαση του να ταχθεί και να δράσει εναντίον της ανθρωπιστικής βοήθειας προς την Παλαιστίνη αποτελεί ένα ακόμα σημάδι ότι ο «κομμουνιστής» και «αντι-ιμπεριαλιστής», όπως συνεχώς αυτοαποκαλείται, λειτούργησε σαν έναπιόνι των Αμερικανών και των Σιωνιστών στη Μεσόγειο.
Τα πλοία, που έφτασαν την 28η Μαΐου στην Κύπρο αντιμετώπισαν την απάνθρωπη και απαράδεκτη αντιμετώπιση του Χριστόφια, της κυβέρνησής του και της συμπολίτευσης του ΔΗΣΥ, το οποίο συμφώνησε σε όλα με τον πρόεδρο. Αςδούμε τα γεγονότα:
Το πλοίο «Challenger II» με καπετάνιο το Γιώργο Κλώντζα αντιμετώπισε τεχνικό πρόβλημα όποτε ο τελευταίος ζήτησε να κατέβει στην ακτή για να εξασφαλίσει την ασφάλεια των επιβατών του. Μετά από πολλές ώρες αναμονής και αφού αρνήθηκε να βγει στο κατεχόμενο λιμάνι της Αμμοχώστου επιβίβασε τους επιβάτες του και κατευθύνθηκε προς το λιμάνι της Λεμεσού. Εκεί αντιμετώπισε έναν Έλληνα επιθεωρητή ο οποίος τον έσπρωχνε να κατευθυνθούν προς το κατεχόμενο λιμάνι της Αμμοχώστου για να φύγουν από εκεί. Τόσο ήταν το θράσος του ώστε να στέλνει έναν Έλληνα να πλεύσει σε κατεχόμενο λιμάνι και μετά να υπάρχει ευκαιρία να απαγγελθούν κατηγορίες. . Οι Έλληνες βουλευτές Οδυσσέας Βουδούρης του ΠΑΣΟΚ, Τάσος Κουράκης του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ, κυβερνώντος κόμματος στην Κύπρο, Κυριάκος Τριανταφυλλίδης αφού δεν κατάφεραν να επιβιβαστούν στο πλοίο λόγω της αισχρής στάσης των κυπριακών αρχών, προς τιμήν τους αρνήθηκαν να μεταβούν στην Αμμόχωστο και να επιβιβαστούν όπως έκαναν οι υπόλοιποι βουλευτές που θα έφευγαν από την Κύπρο.
Φυσικά ο Χριστόφιας ευθύνεται για την καταστροφική συνέπεια των ενεργειών του, δηλαδή το ότι ορισμένοι ξένοι επιβιβάστηκαν από την κατεχόμενη Αμμόχωστο στα πλοία του «Στόλου της Ελευθερίας».
Η εθνική βλάβη που κινδύνευσε να προκληθεί από τον πρόεδρο και την κυβέρνησή τουθα ήταν τεράστια! Το γεγονός ότι, πρώτον, ο επιθεωρητής εσκεμμένα έστειλε τους επιβάτες προς την Αμμόχωστο και έπειτα το γεγονός ότι οι τουρκοκυπριακές αρχές δήλωσαν πως δέχονται τον ελλιμενισμό από τα δικά τους λιμάνια θα προκαλούσε νέες αναταραχές στο Κυπριακό πρόβλημα.
Υπάρχουν όμως κι άλλες τραγικές συνέπειες για το νησί. Πλέον ο Χριστόφιας θεωρείται και είναι ξεκάθαρα σύμμαχος του Ισραήλ στον άνισο πόλεμο που διενεργεί εις βάρος του Παλαιστινιακού λαού. Η Κύπρος αποξενώνεται από τους Άραβες και τον ισλαμικό κόσμο. Ενώ Κύπρος και Παλαιστίνη έπρεπε και ήταν φυσικό να πολεμήσουν ενάντια στον ιμπεριαλισμό Ισραήλ και Τουρκίας, ο Χριστόφιας σκοτώνει εν μέρει το «καράβι για τη Γάζα».
Στο μεταξύ ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου, μιλώντας στις Τομές Στα Γεγονότα, είχε το θράσος να τονίσει πως «οι ακτιβιστές δεν μπορούν να υπερασπίζονται τα συμφέροντα ενός λαού πλήττοντας τα συμφέροντα ενός άλλου». Επίσης δε δίστασε να τους κατηγορήσειότι οι ίδιοι προκαλούν προβλήματα στις σχέσεις της Κύπρου με το Ισραήλ.
Τέλος δήλωσε ότι «δεν δέχεται μαθήματα μαθήματα αλληλεγγύης από τους όποιους όψιμους αγωνιστές για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων».
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σαν να μην έφτανε η κατακραυγή και η απέχθεια για το κυπριακό κράτος που προκλήθηκε λόγω των συμβάντων, ο κύριος Χριστόφιας αποφάσισε να «διορθώσει» το λάθος του. Κι αντί να κάτσει στα αυγά του προτίμησε να εκδώσει Ψήφισμα Καταδίκης της Επίθεσης του Ισραηλινού Στρατού Εναντίον Ακτιβιστών της Νηοπομπής «Ελευθερώστε τη Γάζα», στο οποίο καταδικάζουν τους Ισραηλινούς, υπερασπίζονται τους ακτιβιστές, δηλώνουν κοντά στον Παλαιστινιακό λαό και καλούν την Διεθνή Κοινότητα να σταματήσει να ανέχεται το συνεχιζόμενο έγκλημα εις βάρος του. Και χωρίς ντροπή, χωρίς να σκύψει το κεφάλι μετά το τραγικό συμβάν 70 μίλια από τα ύδατα του Ισραήλ και τη γνωστή δολοφονική επίθεση του ισραηλινού στρατού, κάλεσε το λαό σε διαμαρτυρία χωρίς να συνέβηκε απολύτως τίποτα από πλευράς του, χωρίς να υπήρξε η αρχή της δολοφονίας του καραβιού για τη Γάζα.
Ντρεπόμαστε για την πράξη τους και δηλώνουμε ξεκάθαρα πως ότι κι αν κάνει η κυβέρνηση ο κυπριακός λαός είναι κοντά στον Παλαιστινιακό, αφού δεν ξεχνάμε πως και εμείς αντιμετωπίζουμε πρόβλημα συνεχιζόμενης κατοχής.
Το ερώτημα είναι πώς μπορούμε να εμπιστευόμαστε ακόμα και τις δικές μας ζωές και τις δικές μας τύχες στα χέρια της δήθεν αριστερής κυβέρνησης που δουλεύει για τους Αμερικάνους. Και το συμπέρασμα είναι πως πρέπει ο κυπριακός λαός επιτέλους να συνειδητοποιήσει το αυτονόητο! Ότι το ΑΚΕΛ και το κάθε ΑΚΕΛ δεν ενδιαφέρεται για το λαό παρά μόνο για την καρέκλα του και το καλοβόλεμά του.
Δημήτρη Χριστόφια δεν ήσουν η αρχή της τραγωδίας….Είσαι συνεργός στη δολοφονία και την στρατιωτική επίθεση των Ισραηλινών…
Αξιοπρέπεια, Αντίσταση, Αλληλεγγύη, Λευτεριά σε Κύπρο, Παλαιστίνη και σε κάθε καταπιεσμένο λαό!
Είναι απίστευτο πως η κατάσταση συνεχίζεται να φτάνει στο αδιαχώρητο. Μόνο με μία ματιά σε εξώφυλλα αντικειμενικών εφημερίδων θα δούμε ότι επί καθημερινής βάσεως τα γεγονότα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας (αλλά δεν υπάρχει καμιά αντίδραση) είναι όλα ενάντια στις πάγιες θέσεις μας τόσο ως Κυπριακή Δημοκρατία αλλά όσο και ως απλός λαός της Κύπρου.
Θα δείτε πιο πάνω τους τίτλους της συγκεκριμένης ιστοσελίδας "Οζγκιουργκιού: Κάλεσε τον Χριστόφια να είναι πιο "ήρεμος"", "Πολιτικές δηλώσεις για τα κατεχόμενα από Ιταλό γερουσιαστή" "Παρολίγον συνάντηση Πάπα με Σουϊτσμέζ" κ.α.
Με λίγα λόγια οι παράνομοι, οι κατοχικοί Τούρκοι, ο κάθε παράνομος που υποτίθεται δεν τον αναγνωρίζουμε ως πολιτεία αλωνίζουν κυριολεκτικά στο νησί μας. Μας καλούν να γίνουμε πιο ήρεμοι! ΠΟΙΟΙ οι Τούρκοι!!!! Εμείς πιο ήρεμοι, ότι έσφαζαν και βίαζαν τους συμπατριώτες μας, όταν κατέστρεφαν τις εκκλησιές μας, όταν εκμεταλλεύονται παράνομα τις περιουσίες μας, όταν συμπεριφέρονται προκλητικά αυτό "δεν" το βλέπουν.
Αλλά οι Τούρκοι πάντα ήταν έτσι (δεν περιμέναμε κάτι άλλο), πιο πολύ φταίει η ανοχή της δικής μας κυβέρνησης γιατί ΔΕΝ υπάρχει καθόλου αντίδραση ή τουλάχιστον μια δήλωση εν σχέση με αυτά που γίνονται. Τίποτα απολύτως. Μόνο αν τυχόν υπάρξει αντίδραση από το εσωτερικό μέτωπο ίσως προβούν σε κάποια δήλωση οι κυβερνώντες. Και αυτή η δήλωση θα κριτικάρει αυτούς που κάνουν απλά κριτική στην κυβέρνηση.
Το πράγμα πλέον έφτασε στο αδιαχώρητο οι Τούρκοι σιγά-σιγά φτάνουν στην άλογη αποενοχοποίηση τους και το χειρότερο είναι ότι συνεισφέρουμε και εμείς, ως κυβερνήσεις, προς αυτήν την κατεύθυνση.
Ότι γίνεται στην Παλαιστίνη δεν αφορά μόνο τους Παλαιστίνιους. Αφορά
κάθε λαό, που θέλει να κάνει κουμάντο στον τόπο του.
Σαν λαός και έθνος που έχουμε βιώσει την εισβολή, κατοχή και την καταπάτηση των ανθρωπίνων μας δικαιωμάτων από τις ιμπρεαλιστικές κινήσεις της Τουρκίας δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς με τα όσα συμβαίνουν στο λαό της Παλαιστίνης. Ένας λαός που καταπιέζεται στην προσπάθεια του για εξασφάλιση εθνικής ανεξαρτησίας, στην προσπάθεια του για απελευθέρωση.
Θεωρούμε ειρωνική την στάση της κυβέρνησης μας και κυρίως του ΑΚΕΛ. Δεν γίνεται την μια ημέρα να μην επιτρέπει σε εμπορικά πλοία τα οποία μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια και ακτιβιστές, να σταματήσουν και να ανεφοδιαστούν και την επόμενη να διαβιβάζουμε την αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό και να διοργανώνουμε πορείες. Η στήριξη πρέπει να είναι άμεση. Είμαστε ένας λαός που έχει τραβήξει και τραβάει πολλά. Είμαστε οι πρώτοι οι οποίοι θα έπρεπε να βρισκόμαστε στο πλευρό αυτών τον ανθρώπων έμπρακτα και όχι με ανακοινώσεις, δελτία τύπου και μπλα μπλα.
Επίσης δεν μπορούμε να αφήσουμε απαρατήρητο το γεγονός πως ΕΜΕΙΣ οι ίδιοι, τα θύματα της εισβολής και της κατοχής προτείναμε στα πλοία των ακτιβιστών να πάνε για ανεφοδιασμό στην Αμμόχωστο. Ο εξευτελισμός στο μέγιστο σημείο που μπορεί να φτάσει. Πάλι καλά που κάποιοι ακόμα δεν ξεχνάνε. Ευτυχώς βέβαια που κάποιοι αντιστέκονται, όπως ο καπετάνιος του ελληνικού εμπορικού πλοίου ο οποίος απάντησε " Είμαστε Έλληνες δεν μπορούμε να πάμε στα κατεχόμενα".
Ο λαός της Παλαιστίνης δοκιμάζεται για ακόμη μια φορά. Το Ισραήλ και ο στρατός τους προκλητικά βιαιοπραγούν σκοτώνοντας και τραυματίζοντας. Και εμείς απλοί θεατές. Όταν λαοί όπως την Παλαιστίνη ζητούν της στοιχειώδη βοήθεια από εμάς τότε είναι χρέος μας να την προσφέρουμε. Όσο για τους άλλους καλές πορείες...
" Και όταν όλα αυτά χαθούν τι μένει; Μένει η πικρία για το τι δεν έκανες για να μην χαθούν..."
Πολλές φορές σκέφτηκα τον μέσο Κύπριο. Πιο συγκεκριμένα τον μέσο Κύπριο νέο. Κάθε άνθρωπος γεννιέται σε μια πατρίδα θέλοντας και μη. Πρέπει να αποδεχτεί ότι στην Πατρίδα του θα ζει για το υπόλοιπο της ζωής του με σκοπό ποιον;
Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής του; Τι θα κάνει σ' αυτήν την Πατρίδα; Ποιος ο σκοπός σ' αυτήν την Πατρίδα;
Πολλές απορίες μας δημιουργούνται στο μυαλό και δεν ξέρουμε από που να αρχίσουμε. Όμως για να αρχίσουμε από κάπου ας υποθέσουμε ότι παρακολουθούμε έναν νέο, είμαστε κατά κάποιον τρόπο οι ντετέκτιβ κι απλά θέλουμε να δούμε τι κάνει μια μέρα ο νέος αυτός (είτε γυναίκα είτε άνδρας).
9 το πρωί ο νέος ξύπνα έτοιμος να δώσει εξετάσεις στις 12 το βράδυ. Είναι η τελευταία του εξέταση σήμερα και είναι πολύ χαρούμενος γι αυτό. Ξυπνά επιλέγει ένα από τα πολλά ζευγάρια παπούτσια, επιλέγει ένα από τα πολλά του ρούχα για να φορέσει, φτιάχνει το μαλλί του και την κάνει για το πανεπιστήμιο χαρούμενος και ωραίος. Δίνει την εξέταση του και είναι έτοιμος να απολαύσει το ωραίο του Καλοκαίρι που ανοίγεται μπροστά του. Πάει σπίτι τρώει και έπειτα ετοιμάζεται για να πάει κάτω με φίλους και φίλες. Είναι 4μμ η ώρα και η παρέα κάθεται σε ένα καφέ και συζητά πώς θα περάσει το Καλοκαίρι της. Ξέρουν ότι έχουνε κλείσει για Μύκονο και κανονίζουν για κανένα Πρωταρά ή κάτι τέτοιο. Επίσης, δεν θα λείψει απόψε το club και η διασκέδαση μέχρι το πρωί στον Πρωταρά ή στα ωραία club της Αγίας Νάπας.
Τα υπόλοιπα θα μπορούμε να τα φανταστούμε από μόνοι μας. Απλά κάποιες παρατηρήσεις. Η στάση αυτή του νέου δεν φανερώνει κάποια αδιαφορία όσον αφορά την Πατρίδα του αλλά ξέρουμε ότι πολύ πιθανόν οι αξίες και τα ιδανικά ενός ανθρώπου που το μυαλό του είναι ΠΩΣ θα διασκεδάσει και τι θα κάνει για να περάσει "καλά" είναι πεσμένες. Και είναι πολύ σημαντικό ένας άνθρωπος (ανεξαρτήτου εθνικότητας) να έχει αυτό το βασικό το ιδανικό. Το ιδανικό οι ιδέες και όλα τα συναφή δίνουν στην ζωή του ανθρώπου ουσία. Ουσία ΔΕΝ δίνουν ούτε τα club ούτε τα ανούσια και σπατάλα ψώνια με λεφτά της οικογένειας. Ουσία δίνουν οι ιδέες τα ιδανικά η πίστη στην Πατρίδα.
Ας δούμε όμως ΠΩΣ αυτά δίνουν ουσία στην ζωή μας και γιατί. Το να σκέφτεσαι σημαίνει ότι υπάρχεις. Ένα το κρατούμενο. Το να ξέρεις ότι υπήρξαν κάποιοι οι οποίοι πέθαναν για να ζείς εσύ τώρα, πέθαναν για το μέλλον, για τον τόπο που πατάς το πόδι σου και μπορείς και ΖΕΙΣ ΟΠΩΣ ΘΕΣ! Αυτό σου δίνει ουσία στην ζωή.
Το έχεις άποψη για τον τόπο σου, για το πως προχωρούν οι καταστάσεις στον τόπο σου-σε πολιτικό επίπεδο, οικονομικό κτλ-αυτό σου δίνει ουσία στην ζωή. Αυτό γιατί αν κάτι πάει στραβά σ' αυτούς τους τομείς χάθηκες ο τόπος χάθηκες ΕΣΥ! ΑΥΤΟ είναι η ουσία! Όλοι αυτοί οι οποίοι εφησυχάζονται και δεν δίνουν σημασία σε πράγματα που τους ΑΦΟΡΟΥΝ ΑΜΕΣΑ. Δεν καταλαβαίνουν ότι αυτά έχουν να κάνουν μ' αυτούς άμεσα και αυτοί έχουν να κάνουν σχέση μ' αυτά.
Αυτό συμβαίνει γιατί ζούν σε μια ψευδαίσθηση! Έχουμε λεφτά, κάνουμε ότι θέλουμε, έχουμε ότι θέλουμε τι άλλο θέλουμε; Αν όμως κάτι πάει στραβά σ' αυτούς τους τομείς, όπως είπα και πιο πάνω, θα επηρεαστούμε ΟΛΟΙ ΑΜΕΣΑ γιατί η Πατρίδα αφορά ΟΛΟΥΣ!
-"Λευτεριά στο Ιράκ! Λευτεριά στο Αφγανιστάν! Λευτεριά στην Παραγουάη!"
-"Λευτεριά στην Κύπρο μας!" -"ΦΑΣΙΣΤΑΑΑΑΑΑΑΑ" !!!
Εδώ και αρκετό καιρό ήθελα να γράψω την άποψη μου για το συγκεκριμένο θέμα. Όμως κάθε φορά που το αποφάσιζα όλο και κάποιο καινούργιο γεγονός σε Κύπρο ή στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν μου άφηνε χρόνο για να ασχοληθώ μαζί του. Έρχεται όμως η στιγμή που πνίγεσαι. Τόσο πολύ που πλέον αποφασίζεις να ξεκινήσεις χωρίς δισταγμούς και δεύτερες σκέψεις. Γιατί κύριοι η δράση φέρνει πάντα αντίδραση.
Ζούμε σε μια εποχή που ότι θυμίζει πατρίδα ταπελώνεται: ΦΑΣΙΣΜΟΣ. Και όχι μόνο το ότι έχει να κάνει με την πατρίδα. Ξαφνικά οτιδήποτε δεν γίνεται αποδεκτό από την νέα τάξη πραγμάτων ονομάζεται φασισμός. Έξυπνη κίνηση πάντως οφείλω να το ομολογήσω. Τι γίνεται όμως όταν όλα αυτά που κατηγορείται φασιστικά είναι τα μόνα που θυμίζουν ελευθερία, δημοκρατία και δικαίωμα έκφρασης της άποψης χωρίς φόβο ότι θα καταλείξεις σε κανένα γκούλαγκ στη Σιβηρία, σε κανένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως στην Πολωνία ή το πιο απλό. Χωρίς να υπάρχει περίπτωση να συλληφθείς ή να διωχθείς για αυτό.
Υπάρχουν πολλά για τα οποία μπορούμε να γράψουμε τόμους. Θα δώσω έμφαση όμως μόνο σε δύο. Σ' αυτά τα οποία μου φαίνονται εντελώς εξωφρενικά. Το πρώτο είναι το θέμα της σημαίας. Πραγματικά προσπάθησα πολλές φορές να καταλάβω και να βρω μια λογική εξήγηση γιατί να αποκαλείται κάποιος "φασίστας" επειδή ανεμίζει μια Ελληνική σημαία. Ποτέ δεν έχω πάρει μια λογική απάντηση. Τα περί ΕΟΚΑ Β, χούντες, μάρες σάρες κουκουνάρες δεν ισχύουν και δεν στέκουν ούτε για 2 δευτερόλεπτα ως λογικό επιχείρημα. Γιατί και στο πολυτεχνείο η Ελληνική σημαία κυμάτιζε . Για τόσους αιώνες στο νησί μας, οι άνθρωποι δάκρυζαν μπροστά στη θέα της. Άνθρωποι απλοί, καθημερινοί τίποτα πιο ιδιαίτερο από εμένα και από εσάς. Φασίστες και αυτοί; Και τα παιδάκια στις παρελάσεις στις 28 Οκτωβρίου, στο μεγάλο ΟΧΙ ενάντια στον Ιταλικό φασισμός, φασίστες και αυτά; Η Ελληνική σημαία αποκτήθηκε με αίμα, θυσίες και αγώνες. Κανένας δεν δικαιούται να την υποσκάπτει ή να την ατιμάζει.
Το δεύτερο κομμάτι που και αυτό μ' ενοχλεί όσο το πρώτο είναι στο θέμα επίλυσης του Κυπριακού! Το σύνθημα "Απελευθέρωση η μόνη λύση" θεωρείται ακραίο! Το Δεν Ξεχνώ ξεπερασμένο! Πραγματικά ξεφτιλίσαμε κάθε αρχή και κάθε μορφή αξιοπρέπειας. Από πότε θεωρείται φασίστας αυτός που θέλει να επιστρέψει στο σπίτι του; Από πότε θεωρείται φασίστας όποιος δεν αποδέχεται το διαχωρισμό της πατρίδας του σε δυο κοινότητες και δυο ζώνες; Από τότε που την λέξη φασίστας αποφασίσατε να την χρησιμοποιείται για κάθε μορφή αντίστασης.
Οι μόνοι φασίστες δυστυχώς είστε εσείς. Οι παντογνώστες, οι σωτήρες. Άνθρωποι που γεμίζοντας το κόσμο με ψευδαισθήσεις του ζητάνε την ψήφο του. Άνθρωποι των οποίων το πρόσωπο βρίσκεται πάντα στις τηλεοράσεις και η φωνή τους σ' όλα τα ραδιοφωνικά κανάλια. Κάνετε όμως ένα λάθος. Ένα τρομερός λάθος το οποίο θα σας στοιχίσει. Αυτό ο τόπος, αυτός ο λαός έχει περάσει κακουχίες και βάσανα. Είναι στο αίμα του να αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο. Γιατί κάποια πράγματα αξίζουν περισσότερο από όσο τα κοστολογείται...
άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε."
Ρεαλισμός. Η λέξη που ακούω πιο συχνά από οτιδήποτε άλλο. Γίνε ρεαλιστής, προσγειώσου, μαζέψου. Πραγματικά αναρωτήθηκα πολλές φορές αν πράγματι θα πρέπει να αλλάξω, να μετατραπώ σ' ένα "προσγειωμένο - Ρεαλιστή ". Σ' ένα άνθρωπο χωρίς πιστεύω, ιδανικά και απόψεις! Σε κάποιο που έρχεται στη γη με μόνο σκοπό να βολευτεί και μετά να πεθάνει! Ακούγεται μακάβριο αλλά έτσι είναι. Τι είναι η ζωή χωρίς αξίες, ιδανικά και όνειρα;
Oι φωνές της λογικής βρίσκονται παντού. Στο πανεπιστήμιο, στο σπίτι, στην τηλεόραση, στις εφημερίδες. Και όμως δεν βρίσκω κάτι σ' αυτές. Μοιάζουν με ταφόπλακες πάνω στο μνήμα της αξιοθρήνητης αδράνειας μας. Αδράνεια που οδήγησε στο θάνατο 3 ανθρώπων και ενός αγγέλου. Αδράνεια που οδηγεί καθημερινά στο ξεπούλημα της μισής μας πατρίδας. Αδράνεια που οδηγεί σε μια κοινωνία ζόμπι. Θέλω να παραμείνω "ονειροπόλος". Θέλω να συνεχίσω να οραματίζομαι ένα καλύτερο αύριο.
Μιλάτε για ρεαλισμό. Θα σας μιλήσω για τον δικό μου ρεαλισμό. Ρεαλισμός για μένα είναι να απαιτώ να επιστρέψω στο σπίτι μου στη Κερύνεια. Να μπορέσω να ακουμπήσω στο μνήμα της γιαγιάς μου ένα γαρύφαλλο και να ανάψω το καντήλι της. Ρεαλισμός για μένα είναι η ψήφος μου να ισοδυναμεί με οποιουδήποτε άλλου πολίτη. Δεν γεννήθηκα κατώτερος ούτε θα πληρώσω εγώ τους δικούς σας "ρεαλισμούς". Να αποφασίζω εγώ ποιος θα με κυβερνήσει και ας είναι αυτός το χειρότερο απόβρασμα του κόσμου...Τουλάχιστον θα αποτελεί δική μου συνειδητή επιλογή. Να μπορώ να τιμώ τους προγόνους μου χωρίς φόβο και ντροπή. Να με σέβονται και να σέβομαι τον κάθε ένα. Να μπορώ να ζήσω μ' όσα χρειάζονται για να ξυπνώ καθημερινά μ' ένα χαμόγελο! Και αυτά δεν είναι ούτε τα αμάξια, ούτε τα σπίτι, ούτε τα γραμμάτια. Μια βόλτα, ένας καφές, μια ωραία συζήτηση και πάνω από όλα να νιώθω ελεύθερος.
Αυτός είναι ο δικός μου ρεαλισμός. Συγκρίνετε τον. Και αν αποφασίσετε πως είμαι ονειροπόλος αυτόματα έχετε παραδεκτεί πως ρεαλισμός είναι η μιζέρια, η φτώχεια, η αναξιοκρατία και η δικτατορία. Δικός σας ! Μπορείτε να τον χαρείτε ! Ο δικός μου απέχει μακρά από τον δικό σας... αλλά είναι πιο δίκαιος, πιο ελεύθερος και πιο ανθρώπινος !
