Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

Miss Πατριώτης


Μετά από μεγάλη αποχή "αναγκαζόμαστε" να επανέλθουμε! Ο λόγος είναι η απογοήτευση που με έχει κυριεύσει μ' όλα αυτά που βλέπω και διαβάζω τον τελευταίο καιρό! Εδώ και αρκετό καιρό έχει ξεκινήσει ένας άτυπος πόλεμος για το ποιος είναι ο πιο Πατριώτης στην μαρτυρική μας νήσο - o εθνοσωτήρας και ο γνήσιος πολεμιστής ενάντια στα όσα συμβαίνουν.

Πολλά κόμματα, κινήματα, άτομα πολιτικά και μη διεκδικούν τον τίτλο του "Καλύτερος Πατριώτης". Φωνάζουν και οδύρονται για το ότι ο πρόεδρος "έχωσε" τις Ελληνικές σημαίες την 1η Οκτωβρίου αλλά όταν ψήφιζαν το σχέδιο Αναν με τα 20 τους νύχια πρόβλημα δεν υπήρχε! Άλλοι ξαφνικά ανακάλυψαν πως τους καίει το αίμα μας! Κατά πόσο είναι 100% home made ή με προσμίξεις και πως θα το εξαγνίσουμε. Το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα βρίσκεται στην παιδεία μας που την ξεφτιλίσαμε, στις αρχές μας που τις ποδοπατήσαμε και τα πιστεύω μας που τα στείλαμε στον αγύριστο.

Η ιστορία μας δεν είναι για να μας φουσκώνει τα στήθη, να μας δίνουν "πατριωτικές" ιδέες για status στο facebook και να κρατούμε την σημαία του έθνους μας και να ποζάρουμε λες και βγάζουμε φωτογραφίες για τον γάμο μας . Η ιστορία είναι καθοδηγητής και κριτής μας. Αντί να διακηρύττουμε με τόσο πάθος το τι έκαναν οι 300 του Λεωνίδα, ο Κολοκοτρώνης ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να σώσουμε την πατρίδα μας. Αυτοί το έκαναν και γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στην ιστορία. Εμείς; Διαβάζω και ακούω να περηφανεύονται πολύ για το τι προσφέρουν, για τον αγώνα που κάνουν κτλ. Να σας υπενθυμίσω πως δεν κάνετε τίποτα για να είστε περήφανοι! Το χρέος σας κάνετε και τίποτα περισσότερο.

Τα λόγια μου δεν αναφέρονται σε κανένα ειδικά. Είναι ένα γενικό σχόλιο προς όλους Κόμματα - Κινήματα - άτομο που έχουν ξεκινήσει ( κυρίως τα κόμματα λόγο και βουλευτικών ) των αγώνα για την αναδείξει του top πατριώτη. Για όλους αυτούς μια μικρή παράκληση. Να μιλάτε λιγότερο.

Υ.Γ.1 => Για όσους θα αρχίσουν να λένε τα συνηθισμένα περί ιστορίας κτλ λες και μιλούν με το κλιμάκιο ΕΔΟΝ της Ψημολόφου να τους ενημερώσω πως η ιστορία αποτελεί θησαυρό στα χέρια μας που πρέπει να τον διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού. Στόχος είναι να διδαχθούμε από αυτήν και οι επόμενες γενιές να έχουν σαν παράδειγμα και εμάς και όχι να διδάσκονται το πως ξεπουλήσαμε τη γη μας.

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010

Οι ανιστόριτοι "επιχειρηματολόγοι"

O Δ. Χριστόφιας μιλά και στο φόντο φαίνεται (τι αίσχος!) η μία εκ των 2 μητέρων πατρίδων που εισέβαλε στην Κύπρο!

Όλοι ακούσαμε τα άθλια σχόλια του κου Πρόεδρου μας στην Ουάσινγκτον. Ακούσαμε τον κο Χριστόφια να λέει ξεκάθαρα ότι και οι 2 "εγγυήτριες" δυνάμεις έκαναν εισβολή στην Κύπρο. Δεν θα αρχίσω να αραδιάζω τι επιπτώσεις έχουν για τον τόπο μας οι δηλώσεις. Εξάλλου πάνω κάτω αναλύθηκαν από πολλά άρθρα.
Εμένα αυτό που μου την σπάει είναι ότι οι ένοχος γι αυτή την δήλωση δεν παραδέχεται ότι έκανε λάθος. Επίσης, τα δικά του παιδιά δικαιολογούν και βγαίνουν κι από πάνω! Ακούσαμε τον Α.Κυπριανού να λέει ότι "Αυτό έλειψε τώρα να αμφισβητούμε ότι έγινε πραξικόπημα στην Κύπρο από την ελληνική Χούντα(..)". Ο κος Κυπριανού προφανώς είναι αστείος γιατί ο κος Χριστόφιας ΔΕΝ είπε ότι έγινε πραξικόπημα αλλά εισβολή! ΑΛΛΟ το ένα ΑΛΛΟ το άλλο!
Ακούμε δε από άλλους να λένε ότι "ε μα δεν ήθελε να πει αυτό". Ε οκ συμφωνούμε ας εξηγήσει σε όλους αυτούς τους ξένους όμως που τον άκουγαν ότι "δεν ήθελε αυτό να πει"! Ας εξηγήσει στην διεθνή κοινότητα, στους πρέσβηδες των χωρών ότι δεν είναι αυτό που ήθελε να πει. Τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα: έγινε πραξικόπημα από την δικτατορική ΧΟύντα των Αθηνών και μετά από 5 μέρες με αφορμή αυτού έκαναν εισβολή οι Τούρκοι. Με λίγα λόγια οι Τούρκοι αφορμή έψαχναν, έτοιμοι να εισβάλουν! Αυτά είναι τα γεγονότα θέλουμε δεν θέλουμε. Ο κος Χριστόφιας όμως φαίνεται ότι δεν το καταλαβαίνει και του έχει μείνει εμμονή το πραξικόπημα το οποίο τέλειωσε, διήρκεσε 5 μέρες και ΤΩΡΑ έχουμε κατοχή από τους Τούρκους! Όχι από κάποια Ελλάδα! Κατ' επέκταση, αυτοί που μιλούν για "πρόοδο" οι "προοδευτικοί" άνθρωποι, που βλέπουν μπροστά συνέχεια αναφέρουν το πραξικόπημα συνέχεια συνέχεια! Κάποιες φορές μπορεί και να το αναφέρουν πιο πολλές φορές από την εισβολή (βλέπε εκδήλωση, στο προεδρικό, για δίδυμο έγκλημα έγινε στις 15 Ιουλίου) . Ενώ έπρεπε πρώτα να δούμε ότι η εισβολή ΥΠΑΡΧΕΙ ακόμη! Το πραξικόπημα τέλειωσε έκανε την εμετική δουλειά του εις βάρος της Κύπρου επανήλθε η δημοκρατία(;) στην Ελλάδα και εισέβαλε η Τουρκία στην Κύπρο με 2 ΕΙΣΒΟΛΕΣ! (γιατί νομίζω το ξεχνάμε κι αυτό ώρες-ώρες).
Το άλλο "επιχείρημα" που βάζουν οι ΑΚΕΛικοί περήφανοι ""αριστεροί"" είναι ότι και ο Μακάριος μίλησε για εισβολή όταν έγινε το πραξικόπημα. Μίλησε στον ΟΗΕ πιο συγκεκριμένα. Ε και; Και τι σημαίνει αυτό; Ότι πει ο Μακάριος δηλαδή είναι αλάνθαστο; Είναι άγιο; Ή επειδή δεν κατηγορεί κανένας τον Μακάριο σημαίνει είναι αποδεχτό; Δεν θα αναλύσω τις πράξεις του Μακαρίου τώρα γιατί είναι άλλη ιστορία αυτός. Ο ίδιος ο Μακάριος από την στιγμή που ανέλαβε πρόεδρος της Κ.Δ. έκανε φοβερά λάθη που σηματοδότησαν την εξέλιξη της λεγόμενης πολιτικής μας στο κυπριακό (βλέπε συμφωνίες υψηλού επιπέδου '77, δηλώσεις μετά το πραξικόπημα, πιο παλιά ήταν ο πρώτος που μίλησε για ανεξαρτησία (1958) ενώ οι αγωνιστές πέθαιναν για Ένωση κτλ).
Τα άθλια "επιχειρήματα" άνευ λογικής πιστεύουν ότι μπορούν να πείσουν τον λαό. Πιστεύουν ότι μιλούν σε ΕΔΟΝόπουλλα, που έχουν γονείς ΑΚΕΛικούς που είναι "ότι πει το κόμμα!". Τα επιχειρήματα σας μπορεί και ένα 10χρονο να σας τα αντικρούσει γιατί είναι παιδικά και ψεύτικα. Όσο προχωρά η "πολιτική" σας πάμε στον πάτο. Να δούμε που θα φτάσουμε. Εμείς πάντως οφείλουμε αντίσταση, αντίσταση μέχρι τέλους γιατί εδώ μιλάμε για την Πατρίδα μας, για τον Λαό μας και κανένας δεν μπορεί να πουλάει τα συμφέροντα του.
Πατρίδα ή Θάνατος

Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Σκεπτόμενος τις αξίες του ανθρώπου


ο πανανθρώπινες αξίες σαν ήλιος δίχως τελειωμό

Πολλές φορές κάνοντας τον "συνήγορο του διαβόλου" προς τον εαυτό μου προσπαθώ να τον πείσω ότι δεν είμαι ρεαλιστής, ότι αυτά που πιστεύω είναι λάθος και ποτέ δεν θα γίνουν. Ότι τελοσπάντον ίσως ζω στον δικό μου κόσμο ο οποίος είναι στην πραγματικότητα ψεύτικος.
Γενικότερα κάθε ελεύθερος άνθρωπος έχει καθήκον να μελετά τις απόψεις του συνεχώς, να προβληματίζεται, να ανανεώνεται, να αφομιώνει νέες ιδέες, να ενημερώνει τις απόψεις του. Μόνο έτσι ο άνθρωπος θα γίνει πραγματικά ενεργός και αξιόλογος, ουσιώδες και αντικειμενικός. Επίσης με αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος φτάνει σιγά σιγά πιο κοντά στο τέλειο. Τέλειο εννοούμε ότι διαμορφώνει μιαν άποψη πιο σφαιρική και δύσκολα κάποιος μπορεί, αυτήν την άποψη, να την καταρρίψει. Ακόμη ένας τέτοιος άνθρωπος είναι εφοδιασμένος με επιχειρήματα που έχουν βάρος και πυγμή που μπορούν πολλούς ανθρώπους που πιστεύουν ότι κάτι ξέρουν να τους "βάλουν στην γωνιά" (με την καλή έννοια πάντα).
Αντιθέτως, στάσιμος άνθρωπος κολλημένος σε μιαν ιδεολογία ή σε κάποιες "απόψεις" που έχει από μικρός ή που το διαμόρφωσαν άλλοι έχει λίγο πολύ πρόβλημα στην ιδεολογική του υπόσταση. Αν κάπιος ιοθετήσει κάτι που ειπώθηκε από κάποιον ή μιαν έτοιμη ιδεολογία έχει πρόβλημα σε μια συζήτηση με μια αντίθετη άποψη γιατί εκτός του ότι δεν μπορεί να συζητήσει δεν μπορεί ούτε καν να πείσει τον εαυτό του. Με αυτόν τον τρόπο παραμένει "στάσιμος" στην ελληπή "γνώση" που έχει και προσκολλημένος εκεί χωρις να ξέρει τον λόγο ή την αιτία που είναι εκεί. Τέλος, χαρακτηριστικό ενός "στάσιμου" ανθρώπου είναι ότι γενικά δεν ασχολείται με αυτά που νομίζει ότι ξέρει, έτσι μένει εκεί χωρίς κάποια αναγνώριση κάποιας ίσως καλής ιδέας ή άποψης.
Η νεολαία μας σήμερα δυστυχώς ανήκει στην δεύτερη κατηγορία ανθρώπων η οποία δεν έχει και την καλύτερη μοίρα στο τέλος της ημέρας. Ένας άνθρωπος που απλά κινήται σύμφωνα με κάποιο κόμμα ή οργανισμό ή και ακόμα σύμφωνα με τις οικογενειακές του πεποιθήσεις είναι πολύ δύσκολο να απελευθερωθεί από τις παρωπίδες και τα καλούπια που διακατέχουν την σκέψη του και να προχωρήσει μπροστά. Δεν μπορεί να υπάρξει, γιατί το να σκέφτεσαι σημαίνει ότι υπάρχεις.
Μέσα σε ένα αύθονο πλούτο, μια αύθονη άνεση κάνει την νεολαία αποχαυνωμένη και την αφήνει στο έλεος κάποιων που λένε ότι θέλουν το καλό της. Δυστυχώς ο άνθρωπος για να ξυπνήσει πρέπει να πάθει πρώτα έστω κι αν οι πρόγονοι του έπαθαν τα ίδια πολλές φορές. Αυτό δεν ξέρω πότε θα γίνει.
Η βιολογική επιβίωση είναι σημαντική για τον άνθρωπο της εκάστωτε γενιάς, μετά τον θάνατο, όμως, πλέον η επιβίωση εναπόκειται στους μέλλοντες ανρθώπους. Η Εθνική όμως επιβίωση είναι σημαντική τόσο και τον τωρινό άνθρωπο όσο και για τον απόγονο. Χωρίς αυτήν ο άνθρωπος δεν μπορεί να προχωρήσει. Δημιουργούνται μέσα του υπαρξιακά ερωτήματα που αυτά καταλήγουν να γίνονται ουσιαστικός θάνατος για τον ίδιο και ζωή χωρίς νόημα.
Χωρίς την μία από τις δύο "τροφές" ο άνθρωπος παθαίνει. Την πρώτη σωματικά και την άλλη πνευματικά. Πνευματικά γιατί πλέον ο άνθρωπος χωρίς έθνος δεν θα αναγνωρίζει πώς ζει τώρα, χάρη σε ποιον τελοσπάντον ζει, ίσως κάποιος να πέθανε γι αυτόν, ίσως κάποιοι να τον πρόσεχαν στις δύσκολες στιγμές, ίσως αυτό το έθνος να του έδωσε διδάγματα για την ίδια του την ζωή και την ύπαρξη. Άνθρωπος χωρίς Έθνος δεν μπορεί να υπάρξει. Γιατί κι αυτόν αυτό το Έθνος τον γέννησε και του έδωσε την, βασική τουλάχιστον, παιδεία που ίσως έχει τώρα.
Αποχαυνωμένοι οι άνθρωποι οδηγούνται προς ένα τέλος ανούσιο, χωρίς ιδιαίτερες ανησυχίες για την παιδεία, την μάνα Πατρίδα για τον ίδιο τον εαυτό τους. Έτσι το τέλος καταντά πραγματικός θάνατος για έναν άνθρωπο χωρίς διαίσθηση του Έθνους και της Πατρίδας γιατί ουσιαστικά δεν άφησε κάτι αξιόλογο στα παιδιά του το οποίο σίγουρα το πήρε από τους προγονούς του. Δεν αφήνει κάτι πίσω του ωραίο και ουσιώδες. Το μόνο πράγμα που κατάλαβε είναι ότι έθρεψε κάποιους ανθρώπους μόνο βιολογικά σαν απλά ζώα θα έλεγα χωρίς να τους δώσει παιδεία και λόγο ύπαρξης.
Ένας άνθρωπος όμως με ιδανικά, αξίες και πραγματική παιδεία αφήνει στα παιδιά του μιαν υπέροχη αθάνατη κληρονομιά! Μια ιδιαίτερη αγάπη προς το ανθρώπινο είδος, προς τον άνθρωπο. Μια κληρονομιά που κληρονόμησε από τον παππού του και ο παππούς του από τον δικό του παππού. Έτσι αυτός ο άνθρωπος έγινε άξιος να συνεχίσει το Έθνος του και να αναγνωρίσει την πραγματική αξία της ύπαρξης του Έθνους.
Ζώντας στον 21ο αιώνα παρατηρώ ότι οι αξίες ισοπεδώθηκαν στον βωμό της καλοπέρασης και κάποιας ψεύτικης αγάπης, Οι αξίες που έκαναν τον άνθρωπος να είναι περήφανος που ζει αργοπεθαίνουν και μένουν ξεχασμένες σε κάποιου ήρωα το ματωμένο στήθος. Οι αξίες που λίγοι τις κρατούν σήμερα θα μείνουν γιατί αποδείχτηκαν αθάνατες στις χιλιετίες που πέρασαν.

Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010

Φτάσε στο πάτο εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω!


".........................."

Σχόλιο Ε.Α: Μόνο αυτό μας ήρθε στο μυαλό μόλις διαβάσαμε την πιο κάτω είδηση. Πραγματικά δεν μπορεί να δοθεί καμία λογική εξήγηση, κανένα σοβαρό επιχείρημα. Και το δικηγόρο του διαβόλου να θες να κάνεις δεν μπορείς. Δυστυχώς αυτή είναι η πολιτική μας ηγεσία. Αυτοί είναι τα άτομα που καλούνται να πάρουν στα χέρια τους την μοίρα του λαού μας και να εκμεταλλευτούν καταστάσεις και γεγονότα με σκοπό την σωτηρία της πατρίδας μας! Διαβάστε:

Τουρκοκύπριοι ακτιβιστές καταγγέλλουν ότι, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης για την Ημέρα Ειρήνης στη νεκρή ζώνη, την 1η Σεπτεμβρίου, η ΠΕΟ ζήτησε την αφαίρεση ενός αντικατοχικού πανό.

Σύμφωνα με τα μέλη του τουρκοκυπριακού κόμματος Νέα Κύπρος (YKP) και διαφόρων τουρκοκυπριακών αριστερών ομάδων, η ΠΕΟ αντέδρασε στο πανό που έφερε το σύνθημα «Διαμαρτυρόμαστε για την κατοχή», με το πρόσχημα ότι θέτει σε «κίνδυνο» το μέλλον των δικοινοτικών κινητοποιήσεων, και συνεργάστηκε με τα μέλη της δύναμης του ΟΗΕ για την απομάκρυνσή του από τον χώρο της εκδήλωσης. Αντιμέτωποι με τη στάση της ΠΕΟ, οι Τουρκοκύπριοι ακτιβιστές εξέφρασαν την αντίθεσή τους, επιμένοντας για την ανάρτηση του πανό. Τελικά, χάρη στη δυναμική παρέμβασή τους, το πανό παρέμεινε στον χώρο της εκδήλωσης.

Το YKP, καθώς και άλλες αριστερές ομάδες των Τουρκοκυπρίων, εκφράζουν την έντονη αντίθεσή τους με την παρουσία όλων των στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο. Η συγκεκριμένη μερίδα των Τουρκοκυπρίων προτείνει την απομάκρυνση όλων των στρατών από τη νήσο. Την ίδια στιγμή, τονίζουν ότι το μέλλον της παρουσίας των Τουρκοκυπρίων στην πατρίδα τους βρίσκεται υπό απειλή. Θεωρούν ότι οι πρωτοβουλίες της τουρκοκυπριακής ηγεσίας και η συνεργασία της με την Άγκυρα οδηγούν στην αποξένωση των Τουρκοκυπρίων από την πατρίδα τους. Αντιμέτωποι με αυτή την κατάσταση, οι ίδιοι προτείνουν την επανένωση της νήσου με βάση την εξάλειψη των εθνικών, θρησκευτικών, φυλετικών και άλλων διακρίσεων.

πηγή


Κυριακή 25 Ιουλίου 2010

Το "δίλλημα" της Δ.Δ.Ο απορρίπτει ο λαός



Συμφωνείτε με τη Δ.Δ.Ο ως λύση για το κυπριακό;

Όπως το περιμέναμε και όπως υποστηρίζαμε ως αντιομοσπονδιακός "χώρος" το 50% των πολιτών διαφωνούν με την λύση Δ.Δ. Ομοσπονδίας σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύει σήμερα η "Σημερινή".
Σύμφωνα με την εν λόγω δημοσκόπηση το 45,50% των ερωτηθέντων συμφωνούν με την "λύση" Δ.Δ. Ομοσπονδίας και ένα 44,75% δεν συμφωνούν (όπως βλέπετε και πιο πάνω στην εικόνα)
Αυτό καταρρίπτει τον μύθο των κομμάτων εν σχέση με την επικείμενη λύση για το κυπριακό μας πρόβλημα και στέλνει σοβαρά μηνύματα στην πολιτική μας ηγεσία που νομίζει και καλά ότι σ' αυτό το θέμα εκπροσωπεί 100% τον λαό ο οποίος όχι μόνο δεν τους λαμβάνει υπόψιν αλλά στέλνει ξεκάθαρα μηνύματα.
Εξάλλου η "Σημερινή" λέει μεταξύ άλλων στον εν λόγω άρθρο της: "Εκείνο που είναι ξεκάθαρο στο, κατά τα άλλα, ομιχλώδες πολιτικό τοπίο είναι η αποφασιστικότητα της κοινής γνώμης, όπως αποτυπώθηκε στη δημοσκόπηση που έκανε η εταιρεία Prime Market Research για λογαριασμό της εκπομπής «60 λεπτά» του «Σίγμα», την περασμένη Τρίτη.

Οι τοποθετήσεις των πολιτών σχετικά με το χαρακτήρα και το είδος της όποιας ενδεχόμενης συμφωνίας για λύση του Κυπριακού είναι τόσο ξεκάθαρες όσο και απόλυτα αντίθετες με τις κατευθύνσεις και τους προσανατολισμούς της πολιτικής ηγεσίας." (το άρθρο της "Σημερινής θα το βρείτε εδώ)

Το ερώτημα που δημιουργήται τώρα είναι: Οι πολιτικοί μας θα το λάβουν υπόψιν; Ή θα θεωρήσουν και πάλι, για ακόμα μια φορά, τον λαό "αμόρφωτο" και ότι δεν καταλαβαίνει; Είναι προφανές ότι η λύση που θα βρεθεί τελοσπάντον αφορά τον λαό, άρα αν δεν ερωτηθεί ο λαός την βάση λύσης που διαπραγματεύεται γι αυτόν ποιον θα ρωτήσουν; Στο δημοψήφισμα; Και όταν απορριφθεί τι; Ξανά από την αρχή; Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία;

Πολιτικό έκτρωμα λοιπόν η Δ.Δ.Ο και ο σοφός λαός το καταλαβαίνει ευτυχώς.

Τέλος για ακόμη μια φορά σπάει ο μύθος των απορριπτικών αντιομοσπονδιακών και των ακραίων και δίνει γερό χαστούκι στην πολιτική ηγεσία να συνέλθει επιτέλους γιατί εκτός του ότι αυτό που συζητήται είναι μια διαχρονική πρόταση της Τουρκίας απορρίπτεται και από το 50% του λαού.

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

Γιατί αυτόνομοι και ελεύθεροι


Γιατί αυτόνομοι; Γιατί μόνο ένας αυτόνομος μπορεί να είναι ελεύθερος. Απελευθερωμένος από στυγνές ιδεολογίες και κομματικές - ιδεολογικές πολυθρόνες. Στην ηλικία μας αν συμβιβαστούμε τότε θα είμαστε όχι μόνο ανάξιοι για τα όσα ζούμε και απολαμβάνουμε σήμερα αλλά ακόμα και για τον αέρα που αναπνέουμε. Αν εμείς αποφασίσουμε να θάψουμε την ηθική εντολή του Δικαίου, της ελευθερίας, του αγώνα για εθνική, ατομική, κοινωνική, πνευματική ολοκλήρωση και αξιοπρέπεια και συμβιβαστούμε στους ρυθμούς της διαφθοράς, του 21ου αιώνα της παγκοσμιοποίησης τότε μόνη μας θα έχουμε βγάλει τα μάτια μας. Αν κάθε φορά ανά το παγκόσμιο οι άνθρωποι σκέφτονταν με βάση την απλή κοινή λογική τότε ίσως πολλά από τα όσα απολαμβάνουμε σήμερα θα ήταν ακραία, μη φυσιολογικά ή ουτοπικά πράγματα τα οποία ουδέποτε θα αποκτούσαμε.

Γιατί ελεύθεροι; Γιατί μόνο όποιος είναι ελεύθερος μπορεί να σεβαστεί και να επιτρέπει και σ' όλους να ζουν ελεύθερα. Ελευθερία όχι μόνο όμως στα κοινωνικά πλαίσια αλλά και στα πνευματικά .Ελεύθερος να επιλέξει, να κρίνει και να απορρίψει, απαλλαγμένος έτσι από την τυφλή ή φανατική πίστη! Ελεύθερος να επιλέξει ακόμη και το λάθος δρόμος, ο οποίος όμως θα αποτελεί δική του συνειδητή επιλογή!

Ίσως αν για μια στιγμή οι φωνές της λογικής, του πολιτικά ορθού και του εφικτού σιωπούσαν να μπορούσαν να ακουστούν οι φωνές του ηθικά ορθού και του πραγματικά εφικτό. Αυτό το οποίο αποτελεί αποτελεί την τέλεια πραγματικότητα.

Πριν βιαστείτε να κρίνετε, να στιγματίσετε και να κατηγορείτε απλά σκεφτείτε τι κακό και ακραίο υπάρχει σ' όλα αυτά. Πόσο ενοχλητικό πραγματικά είναι να αγωνίζεσαι να επιβιώσεις σε μια εποχή που σε θέλει σκυφτό; Αρκετά ενοχλητικό και δύσκολο. Όμως σ' αυτή τη ζωή μετρά το τι έχεις κάνει για να κάνεις το κόσμο καλύτερο και όχι πόσο βοήθησες στο να συντηρηθεί το κλίμα και η τάση της πτώσης.

Και όπως είπε κάποτε κάποιος " Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει!".

Θα τα πούμε και πάλι στους δρόμους, στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, στα οδοφράγματα!
Στις καφετέριες, στα πάρκα, στα γραφεία, στις δουλείες μας!

Καλούς αγώνες!

Σάββατο 3 Ιουλίου 2010

63ο όριο συνταξιοδότησης και κόμματα


Η βουλή κατά της συνεδρία της

Όλοι είμαστε ακροατές των τελευταίων εξελίξεων τόσο στο κυπριακό όσο και στο θέμα του 63ο ορίου συνταξιοδότησης σε κυβερνητικούς υπαλλήλους.
Γενικά παρακολουθούμε μια κυβέρνηση και μια πολιτεία κοιμωμένη. Κοιμωμένη γιατί δεν ξέρει τι της γίνεται καθώς ακόμα και μείς αναγνωρίζουμε το ψευδοκράτος με αγώνες που δεχτήκαμε να παίξουμε στο μπιλιάρδο (βλέπε αποκάλυψη της Α.Φ. ΕΠΑΛξης). Επίσης υψώνουμε στους χώρους του πανεπιστημίου τούρκικη σημαία με την πρόφαση ότι θα ερχόταν τουρκική ομάδα για πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα (βλέπε και πάλι εδώ). Κατά τ' άλλα πάμε πολύ καλά σε αυτό το κράτος. Το χειρότερο όμως δε είναι ότι και εμείς οι ίδιοι ως κυβέρνηση δείχνουμε ανοχή! Εδώ θα μας τουρκέψουν και εμείς θα μιλούμε ακόμη για Κ.Δ. χωρίς να αντιστεκόμαστε.
Το άλλο θέμα, πρόσφατο, είναι το θέμα με το όριο συνταξιοδότησης. Υπερψηφίστηκε από το ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ πρόταση για αύξηση του ορίου. Παρά τις αντιδράσεις της νεολαίας (φοιτητών και αδιόριστων καθηγητών) ΔΗΚΟ και ΔΗΣΥ προχώρησαν στην υπερψήφιση του νόμου και έστειλαν χιλιάδες φοιτητές στην ανεργία.
Εντομεταξύ την ώρα της ολομέλειας της βουλής πλήθος φοιτητών διαδήλωναν έξω απ' αυτήν με συνθήματα εναντίον της αύξησης. Παρ' όλα ταύτα πέρασε ο νόμος και αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα.
Σε μια Κύπρο που οι πολιτικοί μας καλά πιάνουν τον μισθό τους, εδώ που υπουργοί και πάλι καλά πιάνουν τον μισθό τους και λίγο πολύ οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι και με την αύξηση του ορίου πιστεύουν ότι θα καταφέρουν κάτι.
Ακόμη υπάρχουν τόσες και τόσες παροχές που δίνει το κράτος στους Τ/κ (οι οποίοι προφανώς μένουν στα κατεχόμενα εδάφη μας), τόσα λεφτά και επιχορηγήσεις που εμάς μας καθιστούς πολίτες δεύτερης κατηγορίας και δεν κόβουν απ' αυτά αλλά στοχεύουν χορηγίες και ανεβάζουν τα όρια συνταξιοδότησης.
Ας αναλογιστούν, όχι αυτοί αλλά ο λαός πόση κοροϊδία υπάρχει στον Ελληνισμό της Κύπρου και πόσο προσπαθούν να μην "αδικήσουν" τους Τ/κ (;) (που δεν ξέρουμε καν αν είναι Τ/κ αυτούς που τους επιχορηγούμε) και ότι γίνει να την πληρώσουμε εμείς ακόμη και στην οικονομική κρίση που διανύει ο κόσμος.